Emmanuel Macron

Opis kandydata

Emmanuel Macron (ur. 21 grudnia 1977 w Amiens) – francuski polityk, urzędnik państwowy i bankowiec, w latach 2014–2016 minister gospodarki, przemysłu i cyfryzacji.

Syn profesora Jeana-Michela Macrona i Françoise Noguès. Przez dziesięć lat uczył się gry na pianinie. Kształcił się w liceum jezuickim w Amiens, następnie w paryskiej szkole średniej Lycée Henri-IV.

Uzyskał dyplom DEA z zakresu filozofii na Université de Paris X, został absolwentem Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu oraz École nationale d’administration. W latach 1999–2001 był asystentem filozofa Paula Ricœura, współpracował m.in. przy wydaniu jego książki La Mémoire, l’histoire, l’oubli.

Od 2006 do 2009 był członkiem Partii Socjalistycznej. Po ukończeniu studiów został członkiem korpusu inspektorów finansowych w ramach Inspection générale des finances, państwowej służby zajmującej się audytem i kontrolą. W 2007 był zastępcą referenta komisji kierowanej przez Jacques’a Attali i zajmującej się kwestią wzrostu gospodarczej Francji. W 2008 przeszedł do pracy w bankowości inwestycyjnej w ramach kontrolowanego przez rodzinę Rothschildów Rotschild & Cie Banque, gdzie był zatrudniony do 2012. Zajmował się m.in. dopracowaniem dużego kontraktu pomiędzy przedsiębiorstwami Nestlé i Pfizer.

W latach 2012–2014 pełnił funkcję zastępcy sekretarza generalnego Pałacu Elizejskiego w administracji prezydenta François Hollande. 26 sierpnia 2014 objął stanowisko ministra gospodarki, przemysłu i cyfryzacji w rządzie Manuela Vallsa. Zastąpił na tym urzędzie Arnauda Montebourga. W trakcie urzędowania popadł w spory z działaczami związków zawodowych. Jednocześnie zyskał osobistą popularność, zaczął być uwzględniany w sondażach przeprowadzanych na potrzeby wyborów prezydenckich w 2017. W kwietniu 2016 założył własny ruch polityczny pod nazwą En marche!, a jego polityczne zaangażowanie zostało w lipcu tegoż roku publicznie skrytykowane przez prezydenta. 30 sierpnia Emmanuel Macron odszedł z urzędu ministra. Zadeklarował start w wyborach prezydenckich w 2017 jako kandydat niezależny, odmawiając udziału w prawyborach zorganizowanych przez socjalistów, w których zwyciężył Benoit Hamon.