Wybory / Nikaragua
Wybory parlamentarne 2021
| Lista krajowa | Okręgi | Razem | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Procent | Mandaty | Procent | Mandaty | Mandaty | Zmiana | |
| Sandinistowski Front Wyzwolenia Narodowego (FSLN) | 74.17 | 15 | 73.29 | 60 | 75 | +5 |
| Liberalna Partia Konstytucjonalistyczna (PLC) | 9.45 | 2 | 14.88 | 7 | 9 | -4 |
| Nikaraguański Sojusz Liberalny (ALN) | 5.10 | 1 | 3.60 | 1 | 2 | =0 |
| Sojusz na rzecz Republiki (APRE) | 4.65 | 1 | 1.78 | 0 | 1 | =0 |
| Nikaraguańska Droga Chrześcijańska (CCN) | 1.96 | 0 | 3.00 | 1 | 1 | +1 |
| YATAMA (YATAMA) | — | — | 0.93 | 1 | 1 | =0 |
| Niezależna Partia Liberalna (PLI) | 4.67 | 1 | 2.52 | 0 | 1 | -1 |
Frekwencja
Próg wyborczy
Uwagi
W „Razem” pokazano 90 mandatów wybieranych. Końcowy skład liczył 91 miejsc: 90 z wyboru oraz 1 mandat zarezerwowany dla wicemistrza wyborów prezydenckich. Dane poprawiają błędy z pierwotnego pliku 2021 (m.in. wartości FSLN, PLI i CCN).
Wybory parlamentarne 2016
| Lista krajowa | Okręgi | Razem | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Procent | Mandaty | Procent | Mandaty | Mandaty | Zmiana | |
| Sandinistowski Front Wyzwolenia Narodowego (FSLN) | 65.86 | 14 | 65.62 | 56 | 70 | +8 |
| Liberalna Partia Konstytucjonalistyczna (PLC) | 15.30 | 3 | 15.32 | 10 | 13 | +11 |
| Nikaraguański Sojusz Liberalny (ALN) | 5.70 | 1 | 5.59 | 1 | 2 | +2 |
| Partia Konserwatywna (PC) | 4.39 | 1 | 4.51 | 0 | 1 | +1 |
| Sojusz na rzecz Republiki (APRE) | 2.04 | 0 | 2.89 | 1 | 1 | +1 |
| YATAMA (YATAMA) | — | — | 1.26 | 1 | 1 | +1 |
| Niezależna Partia Liberalna (PLI) | 6.71 | 1 | 4.80 | 1 | 2 | -24 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
90 mandatów wybierano w reprezentacji proporcjonalnej z zamkniętych list bez progu wyborczego: 20 w jednym okręgu ogólnokrajowym i 70 w 17 okręgach wielomandatowych (15 departamentów i 2 regiony autonomiczne). Dodatkowe mandaty specjalne nie są wliczane do „Razem”.
Uwagi
W „Razem” pokazano 90 mandatów wybieranych. Końcowy skład wynosił 92 po dodaniu dwóch mandatów specjalnych: dla wicemistrza wyborów prezydenckich Maximino Rodrígueza (PLC) oraz ustępującego wiceprezydenta Omara Halleslevensa (FSLN).
Wybory parlamentarne 2011
| Lista krajowa | Okręgi | Razem | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Procent | Mandaty | Procent | Mandaty | Mandaty | Zmiana | |
| Sandinistowski Front Wyzwolenia Narodowego (FSLN) | 60.85 | 13 | 60.64 | 49 | 62 | +24 |
| Niezależna Partia Liberalna (PLI) | 31.59 | 6 | 31.33 | 20 | 26 | — |
| Liberalna Partia Konstytucjonalistyczna (PLC) | 6.44 | 1 | 6.59 | 1 | 2 | -23 |
| Nikaraguański Sojusz Liberalny (ALN) | 0.76 | 0 | 0.95 | 0 | 0 | -22 |
| Sojusz na rzecz Republiki (APRE) | 0.36 | 0 | 0.50 | 0 | 0 | — |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
90 mandatów wybierano w reprezentacji proporcjonalnej z zamkniętych list bez progu wyborczego: 20 w jednym okręgu ogólnokrajowym i 70 w 17 okręgach wielomandatowych (15 departamentów i 2 regiony autonomiczne). Dodatkowe mandaty specjalne nie są wliczane do „Razem”.
Uwagi
W „Razem” zapisano 90 mandatów wybieranych. Końcowy skład wynosił 92 po dodaniu dwóch mandatów specjalnych: dla wicemistrza wyborów prezydenckich Fabio Gadei (PLI) i ustępującego wiceprezydenta Jaime Moralesa Carazo (FSLN).
Wybory parlamentarne 2006
| Lista krajowa | Okręgi | Razem | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Procent | Mandaty | Procent | Mandaty | Mandaty | Zmiana | |
| Sandinistowski Front Wyzwolenia Narodowego (FSLN) | 37.59 | 8 | 37.90 | 30 | 38 | +1 |
| Nikaraguański Sojusz Liberalny (ALN) | 26.72 | 4 | 26.66 | 18 | 22 | — |
| Liberalna Partia Konstytucjonalistyczna (PLC) | 26.47 | 8 | 26.46 | 17 | 25 | -27 |
| Ruch Odnowy Sandinistowskiej (MRS) | 8.69 | 0 | 8.42 | 5 | 5 | — |
| Alternatywa na rzecz Zmiany (AC) | 0.54 | 0 | 0.55 | 0 | 0 | — |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
90 mandatów wybierano w reprezentacji proporcjonalnej z zamkniętych list bez progu wyborczego: 20 w jednym okręgu ogólnokrajowym i 70 w 17 okręgach wielomandatowych (15 departamentów i 2 regiony autonomiczne). Dodatkowe mandaty specjalne nie są wliczane do „Razem”.
Uwagi
W kolumnie „Razem” pokazano 90 mandatów wybieranych. Końcowe Zgromadzenie liczyło 92 członków po dodaniu mandatów specjalnych dla wicemistrza wyborów prezydenckich Eduardo Montealegre i ustępującego prezydenta Enrique Bolañosa.
Wybory parlamentarne 2001
| Lista krajowa | Okręgi | Razem | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Procent | Mandaty | Procent | Mandaty | Mandaty | Zmiana | |
| Liberalna Partia Konstytucjonalistyczna (PLC) | 53.23 | 11 | 52.60 | 41 | 52 | +10 |
| Sandinistowski Front Wyzwolenia Narodowego (FSLN) | 42.13 | 9 | 41.84 | 28 | 37 | +2 |
| Partia Konserwatywna (PC) | 4.64 | 0 | 4.88 | 1 | 1 | -1 |
| YATAMA (YATAMA) | — | — | 0.52 | 0 | 0 | — |
| Wieloetniczna Partia Jedności Wybrzeża (PAMUC) | — | — | 0.16 | 0 | 0 | — |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
90 mandatów wybierano proporcjonalnie z zamkniętych list: 20 w jednym okręgu ogólnokrajowym i 70 w okręgach departamentalnych/regionalnych. Dodatkowo do Zgromadzenia wchodzili członkowie specjalni związani z wyborami prezydenckimi.
Uwagi
Wynik „Razem” obejmuje wyłącznie 90 mandatów z wyboru. Końcowy skład liczył 92 członków po dodaniu dwóch mandatów specjalnych: dla przegranego kandydata prezydenckiego oraz ustępującego prezydenta.
Wybory parlamentarne 1996
| Lista krajowa | Okręgi | Razem | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Procent | Mandaty | Procent | Mandaty | Mandaty | Zmiana | |
| Sojusz Liberalny (AL) | 45.97 | 9 | 45.25 | 33 | 42 | — |
| Sandinistowski Front Wyzwolenia Narodowego (FSLN) | 36.64 | 8 | 36.49 | 27 | 35 | -3 |
| Nikaraguańska Droga Chrześcijańska (CCN) | 3.72 | 1 | 3.71 | 2 | 3 | — |
| Projekt Narodowy (PRONAL) | 2.37 | 1 | 2.11 | 1 | 2 | — |
| Partia Konserwatywna Nikaragui (PC) | 2.13 | 1 | 2.27 | 1 | 2 | — |
| Ruch Odnowy Sandinistowskiej (MRS) | 1.33 | 0 | 1.36 | 1 | 1 | — |
| Partia Oporu Nikaraguańskiego (PRN) | 1.23 | 0 | 1.62 | 1 | 1 | — |
| Sojusz Jedności (AU) | 0.82 | 0 | 0.80 | 1 | 1 | — |
| Niezależna Partia Liberalna (PLI) | 0.73 | 0 | 0.79 | 1 | 1 | — |
| Sojusz UNO-96 (UNO-96) | 0.62 | 0 | 0.74 | 1 | 1 | — |
| Narodowa Akcja Konserwatywna (ACN) | 0.57 | 0 | 0.75 | 0 | 0 | — |
| Partia Akcji Narodowej (PAN) | 0.57 | 0 | 0.70 | 0 | 0 | — |
| Partia Sprawiedliwości Narodowej (PJN) | 0.47 | 0 | 0.49 | 0 | 0 | — |
| Zjednoczona Partia Liberalna (PUL) | 0.44 | 0 | 0.57 | 0 | 0 | — |
| Ludowy Sojusz Konserwatywny (APC) | 0.39 | 0 | 0.37 | 1 | 1 | — |
| Komunistyczna Partia Nikaragui (PC de N) | 0.37 | 0 | 0.40 | 0 | 0 | — |
| Zjednoczona Partia Nikaraguańskich Robotników, Chłopów i Profesjonalistów (PUNOCP) | 0.33 | 0 | 0.29 | 0 | 0 | — |
| Partia Akcji Demokratycznej (PAD) | 0.31 | 0 | 0.36 | 0 | 0 | — |
| Ruch Odnowy Narodowej (MORENA) | 0.29 | 0 | 0.22 | 0 | 0 | — |
| Nikaraguańska Partia Socjalistyczna (PSN) | 0.17 | 0 | 0.19 | 0 | 0 | — |
| Środkowoamerykańska Partia Integracjonistyczna (PIAC) | 0.17 | 0 | 0.14 | 0 | 0 | — |
| Marksistowsko-Leninowski Ruch Akcji Ludowej (MAP-ML) | 0.14 | 0 | 0.03 | 0 | 0 | =0 |
| Ruch Akcji Odnowicielskiej (MAR) | 0.14 | 0 | 0.17 | 0 | 0 | — |
| Nikaraguański Sojusz Demokratyczny (ADN) | 0.10 | 0 | 0.12 | 0 | 0 | — |
| Partia Socjaldemokratyczna (PSD) | — | — | 0.04 | 0 | 0 | — |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
90 mandatów wybieranych proporcjonalnie z list partyjnych: 20 z listy ogólnokrajowej oraz 70 z list departamentalnych/regionalnych. Końcowy skład mógł być większy z powodu mandatów specjalnych wynikających z wyborów prezydenckich.
Wybory parlamentarne 1990
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Narodowa Unia Opozycyjna (UNO) | 53.88 | 51 | — |
| Sandinistowski Front Wyzwolenia Narodowego (FSLN) | 40.84 | 38 | -23 |
| Partia Społeczno-Chrześcijańska (PSC) | 1.57 | 0 | — |
| Ruch Jedności Rewolucyjnej (MUR) | 0.99 | 1 | — |
| Rewolucyjna Partia Robotników (PRT) | 0.75 | 0 | — |
| Marksistowsko-Leninowski Ruch Akcji Ludowej (MAP-ML) | 0.54 | 0 | -1 |
| Partia Społeczno-Konserwatywna (PSC-SC) | 0.44 | 0 | — |
| Środkowoamerykańska Partia Unionistyczna (PUCA) | 0.39 | 0 | — |
| Demokratyczna Partia Konserwatywna Nikaragui (PCDN) | 0.36 | 0 | -13 |
| Niezależna Partia Liberalna Jedności Narodowej (PLIUN) | 0.25 | 0 | — |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
90 mandatów wybierano w reprezentacji proporcjonalnej w wielomandatowych okręgach. System przewidywał również mandaty specjalne związane z wynikiem wyborów prezydenckich; nie są one wliczane do liczby mandatów wyborczych w tym pliku.
Wybory parlamentarne 1984
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Sandinistowski Front Wyzwolenia Narodowego (FSLN) | 66.78 | 61 | — |
| Demokratyczna Partia Konserwatywna Nikaragui (PCDN) | 14.00 | 13 | — |
| Ludowa Partia Społeczno-Chrześcijańska (PPSC) | 5.63 | 5 | — |
| Komunistyczna Partia Nikaragui (PC de N) | 1.48 | 1 | — |
| Nikaraguańska Partia Socjalistyczna (PSN) | 1.40 | 1 | — |
| Marksistowsko-Leninowski Ruch Akcji Ludowej (MAP-ML) | 1.04 | 1 | — |
| Niezależna Partia Liberalna (PLI) | 9.66 | 8 | — |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
90 mandatów wybierano proporcjonalnie w okręgach regionalnych. Iloraz wyborczy ustalano osobno w każdym regionie; niewykorzystane głosy partii sumowano następnie na poziomie krajowym i służyły do rozdziału pozostałych mandatów. Osobno istniały dodatkowe mandaty dla przegranych kandydatów prezydenckich z co najmniej 1% głosów.
Wybory prezydenckie 2021
| Procent | |
|---|---|
| Daniel Ortega (FSLN) | 75.87 |
| Walter Espinoza (PLC) | 14.33 |
| Guillermo Osorno (CCN) | 3.26 |
| Marcelo Montiel (ALN) | 3.11 |
| Gerson Gutiérrez (APRE) | 1.75 |
| Mauricio Orué (PLI) | 1.69 |
Frekwencja
System wyborczy
Jedna tura; po reformach konstytucyjnych prezydenta wybierano większością względną (first-past-the-post) – wygrywał kandydat z największą liczbą głosów, bez wymaganego minimalnego odsetka.
Uwagi
Przed wyborami zatrzymano lub wykluczono wielu potencjalnych kandydatów opozycji. OAS i UE krytykowały warunki głosowania i brak demokratycznych gwarancji. Oficjalna frekwencja CSE wynosiła 65,26%; niezależna organizacja Urnas Abiertas szacowała znacznie niższą frekwencję.
Wybory prezydenckie 2016
| Procent | |
|---|---|
| Daniel Ortega (FSLN) | 72.44 |
| Maximino Rodríguez (PLC) | 15.03 |
| José del Carmen Alvarado (PLI) | 4.51 |
| Saturnino Cerrato (ALN) | 4.31 |
| Erick Cabezas (PC) | 2.30 |
| Carlos Canales (APRE) | 1.40 |
Frekwencja
System wyborczy
Jedna tura; po reformach konstytucyjnych prezydenta wybierano większością względną (first-past-the-post) – wygrywał kandydat z największą liczbą głosów, bez wymaganego minimalnego odsetka.
Uwagi
Daniel Ortega uzyskał trzeci z rzędu mandat prezydencki. Wybory były krytykowane przez opozycję m.in. po wcześniejszym usunięciu 16 opozycyjnych deputowanych, ograniczeniu standardowej obserwacji międzynarodowej i zarzutach nieprawidłowości. W przypadku PLI wpisano José del Carmen Alvarado, który zastąpił Pedro Reyesa przed dniem wyborów.
Wybory prezydenckie 2011
| Procent | |
|---|---|
| Daniel Ortega (FSLN) | 62.46 |
| Fabio Gadea Mantilla (PLI) | 31.00 |
| Arnoldo Alemán (PLC) | 5.91 |
| Édgar Enrique Quiñónez Tuckler (ALN) | 0.40 |
| Róger Antonio Guevara Mena (APRE) | 0.23 |
Frekwencja
System wyborczy
System dwuturowy po reformie z 2000 r.: zwycięstwo w pierwszej turze przy co najmniej 40% głosów albo przy co najmniej 35% i przewadze minimum 5 pkt proc. nad drugim kandydatem; w innym przypadku druga tura.
Uwagi
Daniel Ortega został dopuszczony do ponownego startu po orzeczeniu Sądu Najwyższego z 2009 r., mimo wcześniejszych ograniczeń reelekcji. Misje i obserwatorzy, m.in. UE i OAS, zgłaszali problemy z przejrzystością i dostępem do części lokali.
Wybory prezydenckie 2006
| Procent | |
|---|---|
| Daniel Ortega (FSLN) | 38.07 |
| Eduardo Montealegre (ALN) | 29.00 |
| José Rizo Castellón (PLC) | 26.21 |
| Edmundo Jarquín (MRS) | 6.44 |
| Edén Pastora (AC) | 0.27 |
Frekwencja
System wyborczy
System dwuturowy po reformie z 2000 r.: zwycięstwo w pierwszej turze przy co najmniej 40% głosów albo przy co najmniej 35% i przewadze minimum 5 pkt proc. nad drugim kandydatem; w innym przypadku druga tura.
Uwagi
Daniel Ortega wrócił do prezydentury po szesnastu latach. Zdobył 38,07%, ale wygrał w pierwszej turze dzięki regule co najmniej 35% głosów i przewadze co najmniej 5 pkt proc. nad drugim kandydatem. Międzynarodowa misja Carter Center uznała administrację wyborczą za odpowiednią.
Wybory prezydenckie 2001
| Procent | |
|---|---|
| Enrique Bolaños (PLC) | 56.31 |
| Daniel Ortega (FSLN) | 42.28 |
| Alberto Saborío Morales (PC) | 1.41 |
Frekwencja
System wyborczy
System dwuturowy po reformie z 2000 r.: zwycięstwo w pierwszej turze przy co najmniej 40% głosów albo przy co najmniej 35% i przewadze minimum 5 pkt proc. nad drugim kandydatem; w innym przypadku druga tura.
Uwagi
Enrique Bolaños wygrał już w pierwszej turze. Obserwatorzy wyborczy oceniali wybory jako wolne i uczciwe; nie odnotowano przemocy wyborczej.
Wybory prezydenckie 1996
| Procent | |
|---|---|
| Arnoldo Alemán (AL) | 50.99 |
| Daniel Ortega (FSLN) | 37.83 |
| Guillermo Antonio Osorno Molina (CCN) | 4.09 |
| Noel José Vidaurre Argüello (PC) | 2.27 |
| Benjamín Ramón Lanzas Selva (PRONAL) | 0.53 |
| Sergio Ramírez (MRS) | 0.44 |
| Francisco José Mayorga Balladares (PAN–ASR) | 0.40 |
| Francisco José Duarte Tapia (ACN) | 0.35 |
| Edgar Enrique Quiñónez Tuckler (PRN) | 0.33 |
| Andrés Abelino Robles Pérez (PUNOCP) | 0.33 |
| Virgilio Godoy (PLI) | 0.32 |
| Jorge Alberto Díaz Cruz (PJN) | 0.32 |
| Alejandro Serrano Caldera (AU) | 0.28 |
| Elí Altamirano (PC de N) | 0.27 |
| Miriam Argüello (APC) | 0.26 |
| Ausberto Narváez Argüello (PUL) | 0.22 |
| Alfredo César Aguirre (UNO-96) | 0.21 |
| Allan Antonio Tefel Alba (MORENA) | 0.15 |
| James Odnith Webster Pitts (PAD) | 0.11 |
| Sergio Abilio Mendieta Castillo (PIAC) | 0.09 |
| Moisés Hassán (MAR) | 0.08 |
| Gustavo Ernesto Tablada Zelaya (PSN) | 0.08 |
| Roberto Urcuyo Muñoz (PDN) | 0.05 |
Frekwencja
System wyborczy
System dwuturowy po reformie konstytucyjnej z 1995 r.: zwycięstwo w pierwszej turze wymagało co najmniej 45% ważnych głosów; w przeciwnym razie przewidziana była druga tura. Arnoldo Alemán wygrał w pierwszej turze.
Uwagi
Pierwsze wybory prezydenckie według progu 45%. Arnoldo Alemán z Sojuszu Liberalnego wygrał bez dogrywki, uzyskując 50,99%. W wyborach startowała wyjątkowo duża liczba kandydatów i ugrupowań.
Wybory prezydenckie 1990
| Procent | |
|---|---|
| Violeta Chamorro (UNO) | 54.74 |
| Daniel Ortega (FSLN) | 40.82 |
| Erick Ramírez Beneventes (PSC) | 1.18 |
| Moisés Hassán (MUR) | 0.78 |
| Bonifacio Miranda Bengoechea (PRT) | 0.60 |
| Isidro Téllez Toruño (MAP-ML) | 0.57 |
| Fernando Bernabé Agüero Rocha (PSC-SC) | 0.41 |
| Blanca Rojas Echaverry (PUCA) | 0.36 |
| Eduardo Molina Palacios (PCDN) | 0.32 |
| Rodolfo Robelo Herrera (PLIUN) | 0.22 |
Frekwencja
System wyborczy
Jedna tura; prezydentem zostawał kandydat z największą liczbą głosów (większość względna).
Uwagi
Wybory zakończyły rządy FSLN rozpoczęte po rewolucji 1979 r. Violeta Chamorro, kandydatka szerokiej koalicji UNO, pokonała urzędującego Daniela Ortegę; nastąpiło pokojowe przekazanie władzy.
Wybory prezydenckie 1984
| Procent | |
|---|---|
| Daniel Ortega (FSLN) | 66.97 |
| Clemente Guido Chávez (PCDN) | 14.04 |
| Virgilio Godoy Reyes (PLI) | 9.61 |
| Mauricio Díaz Dávila (PPSC) | 5.57 |
| Allan Zambrana Salmerón (PC de N) | 1.46 |
| Domingo Sánchez Salgado (PSN) | 1.32 |
| Isidro Téllez Toruño (MAP-ML) | 1.03 |
Frekwencja
System wyborczy
Jedna tura; prezydentem zostawał kandydat z największą liczbą głosów (większość względna).
Uwagi
Pierwsze ogólnokrajowe wybory po rewolucji sandinistowskiej z 1979 r., przeprowadzone podczas wojny z Contras. Część opozycji, skupiona m.in. w Coordinadora Democrática, zbojkotowała głosowanie; oceny procesu wyborczego były politycznie sporne.
System wyborczy
90 mandatów wybierano w reprezentacji proporcjonalnej z zamkniętych list bez progu wyborczego: 20 w jednym okręgu ogólnokrajowym i 70 w 17 okręgach wielomandatowych (15 departamentów i 2 regiony autonomiczne). Dodatkowe mandaty specjalne nie są wliczane do „Razem”.