WYBORY PREZYDENCKIE W KRAKOWIEWyniki głosowania

Wybory / Peru

Wybory parlamentarne 2026

Izba Deputowanych
PROCENT MANDATY ZMIANA
Siła Ludowa (FP) 14.66 41 +17
Razem dla Peru (JP) 10.77 32 +27
Partię Dobrego Rządzenia (PBG) 10.47 18 +18
Odnowa Ludowa (RP) 11.04 15 +2
Partia Obywatelska OBRAS (OBRAS) 8.32 14 +14
Teraz Naród (AN) 8.49 10 +10
Senat Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
Siła Ludowa (FP) 15.06 22 —
Razem dla Peru (JP) 12.23 14 —
Odnowa Ludowa (RP) 11.04 8 —
Partię Dobrego Rządzenia (PBG) 10.48 7 —
Partia Obywatelska OBRAS (OBRAS) 8.84 5 —
Teraz Naród (AN) 8.18 4 —
Frekwencja – Izba Deputowanych
73.90%

Frekwencja – Senat
73.90%
Próg wyborczy
5%
5% głosów ważnych albo co najmniej 3 mandaty senatorskie / 7 poselskich
System wyborczy

Po reformie konstytucyjnej przywrócono parlament dwuizbowy. Senatorów i deputowanych wybrano proporcjonalnie w wielomandatowych okręgach.

Uwagi

Pierwsze wybory do przywróconego Senatu od 1990 r.; dlatego zmiany w tabeli Senatu są nieporównywalne i pozostawiono je jako „—”.

Wybory parlamentarne 2021

Kongres Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
Perú Libre (PL) 13.41 37 +37
Siła Ludowa (FP) 11.34 24 +9
Odnowa Ludowa (RP) 9.33 13 +13
Acción Popular (AP) 9.02 16 -9
Peruwiańska Partia Apristowska (APP) 7.54 15 -7
Avanza País (AvP) 7.54 7 +7
Razem dla Peru (JP) 6.59 5 +5
Somos Perú (SP) 6.13 5 -6
Podemos Perú (PP) 5.83 5 -6
Partido Morado (PM) 5.42 3 -6
Frekwencja – Kongres
70.09%
Próg wyborczy
5%
5% głosów ważnych albo co najmniej 7 mandatów w jednym okręgu
System wyborczy

Jednoizbowy Kongres wybierano proporcjonalnie z list otwartych w 27 okręgach, metodą D’Hondta.

Uwagi

Wybory odbyły się po skróconej kadencji Kongresu wybranego w 2020 r.

Wybory parlamentarne 2020

Kongres Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
Acción Popular (AP) 10.26 25 +20
Peruwiańska Partia Apristowska (APP) 7.96 22 +13
Frente Popular Agrícola FIA del Perú (FREPAP) 8.38 15 +15
Siła Ludowa (FP) 7.31 15 -58
Unión por el Perú (UPP) 6.77 13 +13
Podemos Perú (PP) 8.38 11 +11
Somos Perú (SP) 6.05 11 +11
Partido Morado (PM) 7.40 9 +9
Frente Amplio (FA) 6.16 9 -11
Frekwencja – Kongres
74.07%
Próg wyborczy
5%
5% głosów ważnych albo ustawowa alternatywa mandatowa
System wyborczy

Przedterminowe wybory do jednoizbowego Kongresu przeprowadzono proporcjonalnie z list otwartych.

Uwagi

Kongres wybrano tylko na pozostałą część kadencji 2016–2021 po jego rozwiązaniu przez prezydenta Martína Vizcarrę. APP i Somos Perú startowały w 2016 r. w szerszej koalicji, więc ich zmiany mają charakter porównawczy.

Wybory parlamentarne 2016

Kongres Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
Siła Ludowa (FP) 36.34 73 +36
Frente Amplio (FA) 13.94 20 +20
Peruanos por el Kambio (PPK) 16.46 18 +18
Alianza para el Progreso del Perú (APP) 9.23 9 +7
Alianza Popular (APo) 8.31 5 +1
Acción Popular (AP) 7.20 5 =0
Frekwencja – Kongres
81.88%
Próg wyborczy
5%
5% głosów ważnych albo co najmniej 7 mandatów
System wyborczy

Jednoizbowy Kongres wybierano proporcjonalnie z list otwartych w okręgach wielomandatowych.

Uwagi

Fuerza Popular zdobyła bezwzględną większość mandatów, mimo że jej kandydatka przegrała drugą turę wyborów prezydenckich.

Wybory parlamentarne 2011

Kongres Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
Gana Perú (GP) 25.27 47 +47
Fuerza 2011 (F2011) 22.97 37 +24
Alianza Perú Posible (PP) 14.83 21 +19
Alianza por el Gran Cambio (APGC) 14.42 12 +10
Alianza Solidaridad Nacional (ASN) 10.22 9 -36
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 6.43 4 -32
Frekwencja – Kongres
83.72%
Próg wyborczy
5%
5% głosów ważnych albo ustawowa alternatywa mandatowa
System wyborczy

Jednoizbowy Kongres wybierano proporcjonalnie w okręgach wielomandatowych; liczbę miejsc zwiększono ze 120 do 130.

Uwagi

Zmiany odnoszą się do wyniku danej partii, koalicji lub jej najbliższego poprzednika w 2006 r.

Wybory parlamentarne 2006

Kongres Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
Unión por el Perú (UPP) 21.15 45 +39
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 20.59 36 +8
Unidad Nacional (UN) 15.33 17 =0
Alianza por el Futuro (AF) 13.09 13 +10
Frente de Centro (FC) 7.07 5 +1
Perú Posible (PP) 4.11 2 -43
Restauración Nacional (RN) 4.02 2 +2
Frekwencja – Kongres
88.66%
Próg wyborczy
4%
4% głosów ważnych albo co najmniej 5 mandatów w dwóch okręgach
System wyborczy

Jednoizbowy Kongres wybierano proporcjonalnie z list otwartych w 25 okręgach.

Uwagi

UPP wystawiła kandydatów związanych z Partido Nacionalista Peruano Ollanty Humali.

Wybory parlamentarne 2001

Kongres Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
Perú Posible (PP) 26.30 45 +16
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 19.71 28 +22
Unidad Nacional (UN) 13.84 17 +17
Frente Independiente Moralizador (FIM) 10.98 11 +2
Somos Perú (SP) 5.78 4 -5
Unión por el Perú (UPP) 4.14 6 +3
Cambio 90–Nueva Mayoría (C90–NM) 4.80 3 -49
Acción Popular (AP) 4.18 3 =0
Solución Popular (SPo) 3.57 1 +1
Todos por la Victoria (TPV) 2.03 1 +1
Renacimiento Andino (RA) 1.36 1 +1
Frekwencja – Kongres
80.40%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Jednoizbowy Kongres wybierano proporcjonalnie w okręgach wielomandatowych.

Uwagi

Przedterminowe wybory przeprowadzono po upadku rządów Alberto Fujimoriego.

Wybory parlamentarne 2000

Kongres Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
Perú 2000 (P2000) 42.16 52 +52
Perú Posible (PP) 23.24 29 +24
Frente Independiente Moralizador (FIM) 7.56 9 +3
Somos Perú (SP) 7.20 8 +8
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 5.51 6 -2
Solidaridad Nacional (SN) 4.03 5 +5
Avancemos 3.09 3 +3
Unión por el Perú (UPP) 2.56 3 -14
Acción Popular (AP) 2.47 3 -1
Frente Popular Agrícola FIA del Perú (FREPAP) 2.18 2 +1
Frekwencja – Kongres
80.72%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Jednoizbowy Kongres wybierano proporcjonalnie w jednym ogólnokrajowym okręgu.

Uwagi

Wybory odbyły się w warunkach poważnych zarzutów dotyczących uczciwości procesu; kadencja zakończyła się przedterminowo po upadku Fujimoriego.

Wybory parlamentarne 1995

Kongres Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
Cambio 90–Nueva Mayoría (C90–NM) 52.10 67 +23
Unión por el Perú (UPP) 14.00 17 +17
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 6.53 8 +8
Frente Independiente Moralizador (FIM) 4.89 6 -1
CODE–País Posible (CODE–PP) 4.15 5 +5
Acción Popular (AP) 3.34 4 +4
Partido Popular Cristiano (PPC) 3.09 3 -5
Renovación 2.98 3 -3
Izquierda Unida (IU) 1.88 2 +2
Movimiento Cívico Nacional OBRAS (OBRAS) 2.00 2 +2
FREPAP 1.08 1 -1
FRENATRACA 1.07 1 -2
Movimiento Independiente Agrario (MIA) 0.79 1 =0
Frekwencja – Kongres
66.26%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Pierwsze wybory do jednoizbowego Kongresu na podstawie konstytucji z 1993 r.; mandaty dzielono proporcjonalnie.

Uwagi

Zmiany policzono względem Kongresu Konstytucyjnego wybranego w 1992 r.; partie bojkotujące tamte wybory traktowane są jako powracające.

Wybory parlamentarne 1992

Demokratyczny Kongres Konstytucyjny
PROCENT MANDATY ZMIANA
Nueva Mayoría–Cambio 90 (NM–C90) 49.30 44 +12
Partido Popular Cristiano (PPC) 9.73 8 +8
Frente Independiente Moralizador (FIM) 7.81 7 =0
Renovación 7.06 6 +6
Movimiento Democrático de Izquierda (MDI) 5.48 4 +4
Coordinadora Democrática (CD) 5.26 4 +4
FRENATRACA 3.82 3 =0
FREPAP 2.77 2 +2
Solidaridad y Democracia (SODE) 2.03 1 +1
Movimiento Independiente Agrario (MIA) 1.72 1 +1
Frekwencja – Kongres Konstytucyjny
72.24%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Jednoizbowy Demokratyczny Kongres Konstytucyjny wybrano proporcjonalnie w jednym okręgu ogólnokrajowym.

Uwagi

Zmiany mandatów odnoszą się do Izby Deputowanych wybranej w 1990 r. C90, FIM i FRENATRACA porównano bezpośrednio; pozostałe samodzielne listy nie występowały w 1990 r., więc ich zmiana jest równa wynikowi z 1992 r. PPC startowała wcześniej we FREDEMO, którego 62 mandatów nie da się rozdzielić w oficjalnym zestawieniu JNE według partii członkowskich. APRA i Acción Popular bojkotowały głosowanie. Wybrany organ opracował konstytucję z 1993 r. i wykonywał funkcje ustawodawcze.

Wybory parlamentarne 1990

Izba Deputowanych
PROCENT MANDATY ZMIANA
Frente Democrático (FREDEMO) 30.03 62 +40
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 24.78 53 -54
Cambio 90 (C90) 16.93 32 +32
Izquierda Unida (IU) 9.82 16 -32
Frente Independiente Moralizador (FIM) 5.95 7 +7
Izquierda Socialista (IS) 5.24 4 +4
FRENATRACA 2.42 3 +2
Movimiento Regionalista Loreto (MRL) 0.48 1 +1
Frente Tacneñista (FT) 0.34 1 +1
Acuerdo Popular (APo) 0.28 1 +1
Senat Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
Frente Democrático (FREDEMO) 32.06 20 +8
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 25.09 16 -16
Cambio 90 (C90) 21.70 14 +14
Izquierda Unida (IU) 9.77 6 -9
Izquierda Socialista (IS) 5.46 3 +3
FRENATRACA 2.03 1 =0
Byli prezydenci – mandaty dożywotnie — 2 +1
Frekwencja – Izba Deputowanych
68.80%

Frekwencja – Senat
68.59%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Ostatnie wybory do dawnego parlamentu dwuizbowego; obie izby wybierano proporcjonalnie.

Uwagi

Do 60 senatorów wybranych w głosowaniu doliczono dwóch byłych prezydentów z mandatami dożywotnimi. Kongres rozwiązano podczas autogolpe 5 kwietnia 1992 r.

Wybory parlamentarne 1985

Izba Deputowanych
PROCENT MANDATY ZMIANA
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 50.09 107 +49
Izquierda Unida (IU) 24.44 48 +38
Convergencia Democrática (CODE) 11.14 12 +2
Acción Popular (AP) 8.43 10 -88
Izquierda Nacionalista (IN) 1.90 1 -3
Niezależni 1.70 2 +2
Senat Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
APRA–DC–SODE 51.28 32 +14
Izquierda Unida (IU) 25.17 15 +6
Convergencia Democrática (CODE) 11.18 7 +1
Acción Popular (AP) 8.14 5 -21
Izquierda Nacionalista (IN) 1.72 1 =0
Były prezydent – mandat dożywotni — 1 +1
Frekwencja – Izba Deputowanych
86.48%

Frekwencja – Senat
86.40%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Senat i Izbę Deputowanych wybierano proporcjonalnie; były prezydent otrzymywał mandat dożywotni w Senacie.

Uwagi

APRA po raz pierwszy wygrała wybory prezydenckie i uzyskała większość w obu izbach.

Wybory parlamentarne 1980

Izba Deputowanych
PROCENT MANDATY ZMIANA
Acción Popular (AP) 39.56 98 +48
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 26.99 58 +1
Partido Popular Cristiano (PPC) 9.18 10 +10
Frente Nacional de Trabajadores y Campesinos (FRENATRACA) 2.38 4 +4
Unidad Democrático Popular (UDP) 4.07 3 +3
Partido Revolucionario de los Trabajadores (PRT) 3.90 3 +3
Unidad de Izquierda (UI) 3.67 2 +2
Unión de Izquierda Revolucionaria (UNIR) 4.67 2 +2
Senat Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
Acción Popular (AP) 40.91 26 +6
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 27.61 18 =0
Partido Popular Cristiano (PPC) 9.36 6 +6
Unión de Izquierda Revolucionaria (UNIR) 4.55 2 +2
Partido Revolucionario de los Trabajadores (PRT) 3.98 2 +2
Unidad de Izquierda (UI) 3.52 2 +2
Unidad Democrático Popular (UDP) 3.50 2 +2
FRENATRACA 2.24 1 +1
FOCEP 1.68 1 +1
Frekwencja – Izba Deputowanych
81.76%

Frekwencja – Senat
81.76%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Pierwsze wybory powszechne po dwunastu latach rządów wojskowych; Senat i Izbę Deputowanych wybierano proporcjonalnie.

Uwagi

Zmiany policzono względem ostatnich wcześniejszych wyborów parlamentarnych z 1963 r. AP porównano z koalicją AP–DC, a PAP bezpośrednio z PAP; pozostałe samodzielne listy traktowane są jako nowe. Był to powrót do rządów cywilnych po dwunastu latach rządów wojskowych.

Wybory parlamentarne 1978

Zgromadzenie Konstytucyjne
PROCENT MANDATY ZMIANA
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 35.34 37 -20
Partido Popular Cristiano (PPC) 23.78 25 +25
Frente Obrero Campesino Estudiantil y Popular (FOCEP) 12.34 12 +12
Partido Socialista Revolucionario (PSR) 6.62 6 +6
Partido Comunista Peruano (PCP) 5.91 6 +6
Unidad Democrático Popular (UDP) 4.58 4 +4
Frente Nacional de Trabajadores y Campesinos (FRENATRACA) 3.86 4 +4
Partido Demócrata Cristiano (PDC) 2.37 2 +2
Partido Unión Nacional (PUN) 2.11 2 +2
Movimiento Democrático Peruano (MDP) 1.95 2 +2
Frekwencja – Zgromadzenie Konstytucyjne
84.04%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Stu członków Zgromadzenia Konstytucyjnego wybrano proporcjonalnie w jednym okręgu ogólnokrajowym.

Uwagi

Zmiany policzono względem Izby Deputowanych wybranej w 1963 r. PAP porównano bezpośrednio; organizacje startujące w 1978 r. pod nową samodzielną nazwą otrzymują zmianę równą liczbie mandatów. Acción Popular, która w 1963 r. współtworzyła blok AP–DC mający 50 posłów, nie wystartowała. Zgromadzenie opracowało konstytucję z 1979 r.; nie było zwykłą izbą parlamentu.

Wybory parlamentarne 1963

Izba Deputowanych
PROCENT MANDATY ZMIANA
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 34.69 57 -28
Sojusz Akcji Ludowej i Chrześcijańskiej Demokracji (AP–DC) 35.06 50 -13
Odriistowska Unia Narodowa (UNO) 23.98 26 -7
Peruwiańska Partia Chłopska (PCP) 0.64 2 +2
Front Patriotyczny (FPt) 0.30 1 +1
Socjalistyczna Partia Peru – Luciano Castillo (PSP) 0.52 1 +1
Unia Moqueguańska (UM) 0.14 1 =0
Unia Rewolucyjna (UR) 0.49 1 +1
Front Robotniczo-Chłopski (FOC) 0.27 1 +1
Senat Republiki
PROCENT MANDATY ZMIANA
Sojusz Akcji Ludowej i Chrześcijańskiej Demokracji (AP–DC) 35.67 20 +4
Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) 34.66 18 -7
Odriistowska Unia Narodowa (UNO) 24.02 7 -4
Frekwencja – Izba Deputowanych i Senat
94.38%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Senat i Izbę Deputowanych wybierano w systemie list partyjnych; prezydenta wybierano równocześnie w głosowaniu powszechnym.

Uwagi

Wybory powtórzono po unieważnieniu głosowania z 1962 r. Kolejnych wyborów parlamentarnych nie przeprowadzono aż do 1980 r. z powodu przewrotu wojskowego z 1968 r.

Wybory parlamentarne 1962 - unieważnione

Izba Deputowanych
MANDATY ZMIANA
Sojusz Demokratyczny (AD; APRA–MDP) 85 +21
Akcja Ludowa (AP) 61 +40
Odriistowska Unia Narodowa (UNO) 33 -8
Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna (PDC) 2 -3
Lista Alcidesa Spelucína 1 +1
Unia Cuzkańska 1 +1
Koalicja Huancavelikańska 1 +1
Punańska Unia Parlamentarna 1 +1
Niezależny Ruch Moqueguański 1 +1
Senat Republiki
MANDATY ZMIANA
Sojusz Demokratyczny (AD; APRA–MDP) 25 +1
Akcja Ludowa (AP) 16 +11
Odriistowska Unia Narodowa (UNO) 11 +3
Lista Alcidesa Spelucína 1 +1
Unia Cuzkańska 1 +1
Front Wyzwolenia Narodowego (FLN) 1 +1
Frekwencja – Izba Deputowanych i Senat
76.15%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Senat i Izbę Deputowanych wybierano w systemie list partyjnych równocześnie z wyborami prezydenckimi.

Uwagi

Wyniki całych wyborów unieważniono po przewrocie wojskowym; wybrany parlament nie objął mandatu. Oficjalne zestawienie JNE podaje mandaty i listy według okręgów, ale nie krajowe sumy głosów na organizacje parlamentarne; dlatego w kolumnie PROCENT pozostaje „—”.

Wybory parlamentarne 1956

Izba Deputowanych
MANDATY ZMIANA
Demokratyczny Ruch Prado (MDP) 64 +64
Zjednoczenie Narodowe (UN) 41 +41
Front Młodzieży Demokratycznej (FJD) 21 +21
Lista José Gálveza 15 +15
Lista Augusto Guzmána 12 +12
Lista Rodrigo Alonso 8 +8
Lista Luisa Gonzáleza 8 +8
Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna (PDC) 5 +5
Lista Wilsona Sologurena 3 +3
Lista Edgarda Portaro 1 +1
Cuzkański Sojusz Demokratyczny (ADC) 1 +1
Front Wyborczy Ayacucho (FEA) 1 +1
Lista Juana Lozana 1 +1
Niezależna Unia Obywatelska (UCI) 1 +1
Senat Republiki
MANDATY ZMIANA
Demokratyczny Ruch Prado (MDP) 24 +24
Zjednoczenie Narodowe (UN) 8 +8
Lista José Gálveza 6 +6
Front Młodzieży Demokratycznej (FJD) 5 +5
Lista Augusto Guzmána 2 +2
Lista Rodrigo Alonso 2 +2
Lista Luisa Gonzáleza 2 +2
Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna (PDC) 2 +2
Lista Wilsona Sologurena 1 +1
Lista Edgarda Portaro 1 +1
Frekwencja – Izba Deputowanych i Senat
79.26%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Senat i Izbę Deputowanych wybierano z list partyjnych oraz regionalnych.

Uwagi

Po okresie rządów Manuela Odríi nastąpiła reorganizacja sceny partyjnej. Wszystkie organizacje z mandatami startowały pod inną nazwą niż listy z 1950 r., dlatego ich zmiana jest równa liczbie zdobytych miejsc. Oficjalne zestawienie JNE nie publikuje krajowych sum głosów na organizacje parlamentarne; dlatego w kolumnie PROCENT pozostaje „—”.

Wybory parlamentarne 1950

Izba Deputowanych
MANDATY ZMIANA
Listy odriistowskie (LO) 139 +139
Listy socjalistyczne (LS) 3 =0
Listy niezależne (LI) 12 -27
Mandaty nieobsadzone 2 +2
Senat Republiki
MANDATY ZMIANA
Listy odriistowskie (LO) 38 +38
Listy socjalistyczne (LS) 1 -3
Listy niezależne (LI) 6 +1
Mandaty nieobsadzone 2 +2
Frekwencja – Izba Deputowanych i Senat
70.99%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Wybory parlamentarne przeprowadzono równocześnie z niekonkurencyjnymi wyborami prezydenckimi.

Uwagi

Głosowanie odbywało się w warunkach autorytarnych rządów Manuela Odríi; dwa miejsca w każdej izbie pozostały nieobsadzone. JNE zestawia 43 listy okręgowe i zdobyte przez nie mandaty, ale nie publikuje porównywalnej krajowej sumy głosów dla bloków odriistowskich, socjalistycznych i niezależnych; dlatego w kolumnie PROCENT pozostaje „—”.

Wybory parlamentarne 1945

Izba Deputowanych
MANDATY ZMIANA
Narodowy Front Demokratyczny (FDN) 73 +73
Unia Rewolucyjna (UR) 29 +28
Socjalistyczna Partia Peru (PSP) 3 +3
Listy niezidentyfikowane 9 -7
Niezależni 39 +34
Senat Republiki
MANDATY ZMIANA
Narodowy Front Demokratyczny (FDN) 35 +35
Unia Rewolucyjna (UR) 4 +4
Socjalistyczna Partia Peru (PSP) 4 +4
Listy niezidentyfikowane 1 -1
Niezależni 5 +5
Frekwencja – Izba Deputowanych i Senat
58.76%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Senat i Izbę Deputowanych wybierano z list politycznych oraz kandydatur niezależnych.

Uwagi

Zmiany mandatów policzono względem wyborów z 1939 r.; nowe organizacje otrzymują zmianę równą liczbie zdobytych miejsc. Oficjalne zestawienie JNE podaje mandaty, lecz nie krajowe sumy głosów na organizacje parlamentarne; dlatego w kolumnie PROCENT pozostaje „—”.

Wybory parlamentarne 1939

Izba Deputowanych
MANDATY ZMIANA
Koncentracja Narodowa (CN) 111 +111
Partia Liberalna (PL) 5 +5
Partia Odnowy Konstytucyjnej (PRC) 1 +1
Front Patriotyczny (FPt) 1 +1
Unia Rewolucyjna (UR) 1 -56
Listy niezidentyfikowane 16 +11
Niezależni 5 -2
Senat Republiki
MANDATY ZMIANA
Koncentracja Narodowa (CN) 45 +45
Front Patriotyczny (FPt) 1 +1
Listy niezidentyfikowane 2 +2
Frekwencja – Izba Deputowanych i Senat
56.80%
Próg wyborczy
—
brak progu wyborczego
System wyborczy

Obie izby wybierano w wyborach równoległych z wyborami prezydenckimi; prawo głosu przysługiwało piśmiennym mężczyznom.

Uwagi

Zmiany dla Izby Deputowanych policzono względem jednoizbowego Kongresu z 1931 r.; wybory z 1936 r. unieważniono. Koncentracja Narodowa była nową koalicją, odmienną od Koalicji Narodowej z 1931 r. Przywrócony Senat nie miał porównywalnej poprzedniej izby, więc wzrost każdej listy jest równy liczbie jej mandatów. JNE podaje mandaty, lecz nie krajowe sumy głosów na listy parlamentarne; dlatego w kolumnie PROCENT pozostaje „—”.

Wybory prezydenckie 2026

L.głosów (I) Procent (I) L.głosów (II) Procent (II)
Keiko Fujimori (Fuerza Popular) 2 877 678 17.19 9 223 396 50.13
Roberto Sánchez (Juntos por el Perú) 2 015 114 12.04 9 173 755 49.87
Rafael López Aliaga (Renovación Popular) 1 993 905 11.91 — —
Jorge Nieto (Partido del Buen Gobierno) 1 837 517 10.98 — —
Ricardo Belmont (Partido Cívico OBRAS) 1 698 903 10.15 — —
Carlos Álvarez (País para Todos) 1 326 717 7.93 — —
Alfonso López Chau (Ahora Nación) 1 221 272 7.30 — —
Marisol Pérez Tello (Primero la Gente) 571 170 3.41 — —
Carlos Espá (Partido SíCreo) 560 792 3.35 — —
Fernando Olivera (Frente de la Esperanza 2021) 307 880 1.84 — —
José Luna (Podemos Perú) 266 768 1.59 — —
Yonhy Lescano (Cooperación Popular) 214 779 1.28 — —
César Acuña (Alianza para el Progreso) 192 516 1.15 — —
Enrique Valderrama (Partido Aprista Peruano) 161 248 0.96 — —
George Forsyth (Somos Perú) 153 073 0.91 — —
Herbert Caller (Partido Patriótico del Perú) 144 183 0.86 — —
Mario Vizcarra (Perú Primero) 143 908 0.86 — —
Ronald Atencio (Venceremos) 140 174 0.84 — —
Rosario Fernández (Un Camino Diferente) 128 009 0.76 — —
Charlie Carrasco (Partido Demócrata Unido Perú) 119 028 0.71 — —
Vladimir Cerrón (Perú Libre) 100 073 0.60 — —
Mesías Guevara (Partido Morado) 82 196 0.49 — —
Roberto Chiabra (Unidad Nacional) 67 939 0.41 — —
Paul Jaimes (Progresemos) 66 046 0.39 — —
Álex Gonzales (Partido Demócrata Verde) 63 924 0.38 — —
Wolfgang Grozo (Integridad Democrática) 63 751 0.38 — —
Rafael Belaúnde Llosa (Libertad Popular) 40 870 0.24 — —
José Williams (Avanza País) 32 585 0.19 — —
Francisco Diez-Canseco (Acción Popular) 31 710 0.19 — —
Fiorella Molinelli (Fuerza y Libertad) 27 217 0.16 — —
Álvaro Paz de la Barra (Fe en el Perú) 23 335 0.14 — —
Armando Massé (Partido Demócrata Federal) 21 744 0.13 — —
Antonio Ortiz (Salvemos al Perú) 17 648 0.11 — —
Walter Chirinos (PRIN) 14 566 0.09 — —
Carlos Jaico (Perú Moderno) 9 801 0.06 — —
Napoleón Becerra (Partido de los Trabajadores y Emprendedores) 0 0.00 — —
Frekwencja - I tura
73.81%
Frekwencja - II tura
72.03%
Uwagi

Keiko Fujimori zwyciężyła w niezwykle wyrównanej drugiej turze z Roberto Sánchezem. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.

Wybory prezydenckie 2021

L.głosów (I) Procent (I) L.głosów (II) Procent (II)
Pedro Castillo (Perú Libre) 2 724 752 18.92 8 836 380 50.13
Keiko Fujimori (Fuerza Popular) 1 930 762 13.41 8 792 117 49.87
Rafael López Aliaga (Renovación Popular) 1 692 279 11.75 — —
Hernando de Soto (Avanza País) 1 674 201 11.63 — —
Yonhy Lescano (Acción Popular) 1 306 288 9.07 — —
Verónika Mendoza (Juntos por el Perú) 1 132 577 7.86 — —
César Acuña (Alianza para el Progreso) 867 025 6.02 — —
George Forsyth (Victoria Nacional) 814 516 5.66 — —
Daniel Urresti (Podemos Perú) 812 721 5.64 — —
Julio Guzmán (Partido Morado) 325 608 2.26 — —
Alberto Beingolea (Partido Popular Cristiano) 286 447 1.99 — —
Daniel Salaverry (Somos Perú) 240 234 1.67 — —
Ollanta Humala (Partido Nacionalista Peruano) 230 831 1.60 — —
José Vega (Unión por el Perú) 101 267 0.70 — —
Ciro Gálvez (Renacimiento Unido Nacional) 89 376 0.62 — —
Marco Arana (Frente Amplio) 65 300 0.45 — —
Rafael Santos (Perú Patria Segura) 55 644 0.39 — —
Andrés Alcántara (Democracia Directa) 50 802 0.35 — —
Frekwencja - I tura
70.05%
Frekwencja - II tura
74.57%
Uwagi

Pedro Castillo pokonał Keiko Fujimori różnicą 44 263 głosów. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.

Wybory prezydenckie 2016

L.głosów (I) Procent (I) L.głosów (II) Procent (II)
Pedro Pablo Kuczynski (Peruanos por el Kambio) 3 228 661 21.05 8 596 937 50.12
Keiko Fujimori (Fuerza Popular) 6 115 073 39.86 8 555 880 49.88
Verónika Mendoza (Frente Amplio) 2 874 940 18.74 — —
Alfredo Barnechea (Acción Popular) 1 069 360 6.97 — —
Alan García (Alianza Popular) 894 278 5.83 — —
Gregorio Santos (Democracia Directa) 613 173 4.00 — —
Fernando Olivera (Frente Esperanza) 203 103 1.32 — —
Alejandro Toledo (Perú Posible) 200 012 1.30 — —
Miguel Hilario (Progresando Perú) 75 870 0.49 — —
Ántero Flores-Aráoz (Orden) 65 673 0.43 — —
Frekwencja - I tura
81.80%
Frekwencja - II tura
80.09%
Uwagi

Pedro Pablo Kuczynski wygrał drugą turę przewagą 41 057 głosów. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.

Wybory prezydenckie 2011

L.głosów (I) Procent (I) L.głosów (II) Procent (II)
Ollanta Humala (Gana Perú) 4 643 064 31.70 7 937 704 51.45
Keiko Fujimori (Fuerza 2011) 3 449 595 23.55 7 490 647 48.55
Pedro Pablo Kuczynski (Alianza por el Gran Cambio) 2 711 450 18.51 — —
Alejandro Toledo (Alianza Perú Posible) 2 289 561 15.63 — —
Luis Castañeda Lossio (Alianza Solidaridad Nacional) 1 440 143 9.83 — —
José Ñique de la Puente (Fonavistas del Perú) 37 011 0.25 — —
Ricardo Noriega (Despertar Nacional) 21 574 0.15 — —
Rafael Belaúnde Aubry (Adelante) 17 301 0.12 — —
Juliana Reymer (Fuerza Nacional) 16 831 0.11 — —
Humberto Pinazo (Justicia, Tecnología, Ecología) 11 275 0.08 — —
Manuel Rodríguez Cuadros (Fuerza Social) 9 358 0.06 — —
Frekwencja - I tura
83.71%
Frekwencja - II tura
82.54%
Uwagi

Ollanta Humala zwyciężył w drugiej turze z Keiko Fujimori. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.

Wybory prezydenckie 2006

L.głosów (I) Procent (I) L.głosów (II) Procent (II)
Alan García (Partido Aprista Peruano) 2 985 858 24.32 6 965 017 52.63
Ollanta Humala (Unión por el Perú) 3 758 258 30.62 6 270 080 47.37
Lourdes Flores (Unidad Nacional) 2 923 280 23.81 — —
Martha Chávez (Alianza por el Futuro) 912 420 7.43 — —
Valentín Paniagua (Frente de Centro) 706 156 5.75 — —
Humberto Lay (Restauración Nacional) 537 564 4.38 — —
Susana Villarán (Concertación Descentralista) 76 106 0.62 — —
Jaime Salinas (Justicia Nacional) 65 636 0.53 — —
Javier Diez Canseco (Partido Socialista) 60 955 0.50 — —
Natale Amprimo (Alianza para el Progreso) 49 332 0.40 — —
Pedro Koechlin von Stein (Con Fuerza Perú) 38 212 0.31 — —
Alberto Moreno (Movimiento Nueva Izquierda) 33 918 0.28 — —
Alberto Borea (Fuerza Democrática) 24 584 0.20 — —
Ulises Humala (Avanza País) 24 518 0.20 — —
Ciro Gálvez (Renacimiento Andino) 22 892 0.19 — —
Javier Espinoza (Progresemos Perú) 13 965 0.11 — —
José Cardó Guarderas (Reconstrucción Democrática) 11 925 0.10 — —
Ántero Asto (Resurgimiento Peruano) 10 857 0.09 — —
Ricardo Wong (Y se Llama Perú) 10 539 0.09 — —
Luis Guerrero (Perú Ahora) 8 410 0.07 — —
Frekwencja - I tura
88.71%
Frekwencja - II tura
87.71%
Uwagi

Alan García, drugi w pierwszej turze, zwyciężył w dogrywce nad Ollantą Humalą. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.

Wybory prezydenckie 2001

L.głosów (I) Procent (I) L.głosów (II) Procent (II)
Alejandro Toledo (Perú Posible) 3 871 167 36.51 5 548 556 53.08
Alan García (Partido Aprista Peruano) 2 732 857 25.78 4 904 929 46.92
Lourdes Flores (Unidad Nacional) 2 576 653 24.30 — —
Fernando Olivera (Frente Independiente Moralizador) 1 044 207 9.85 — —
Carlos Boloña (Solución Popular) 179 243 1.69 — —
Ciro Gálvez (Renacimiento Andino) 85 436 0.81 — —
Marco Arrunátegui (Proyecto País) 79 077 0.75 — —
Ricardo Noriega (Todos por la Victoria) 33 080 0.31 — —
Frekwencja - I tura
82.32%
Frekwencja - II tura
81.41%
Uwagi

Przedterminowe wybory po upadku Fujimoriego wygrał Alejandro Toledo. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.

Wybory prezydenckie 2000

L.głosów (I) Procent (I) L.głosów (II) Procent (II)
Alberto Fujimori (Perú 2000) 5 528 568 49.87 6 041 685 74.33
Alejandro Toledo (Perú Posible) 4 460 895 40.24 2 086 215 25.67
Alberto Andrade (Somos Perú) 333 048 3.00 — —
Federico Salas (Avancemos) 247 054 2.23 — —
Luis Castañeda Lossio (Solidaridad Nacional) 199 814 1.80 — —
Abel Salinas (Partido Aprista Peruano) 153 319 1.38 — —
Ezequiel Ataucusi Gamonal (FREPAP) 80 106 0.72 — —
Víctor Andrés García Belaúnde (Acción Popular) 46 523 0.42 — —
Máximo San Román (Unión por el Perú) 36 543 0.33 — —
Frekwencja - I tura
82.83%
Frekwencja - II tura
81.00%
Uwagi

Alejandro Toledo zbojkotował drugą turę, ale pozostał na karcie. Wynik zapewnił Alberto Fujimoriemu trzecią kadencję; proces był szeroko kwestionowany, a jego rządy upadły kilka miesięcy później. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.

Wybory prezydenckie 1995

L.głosów (I) Procent (I)
Alberto Fujimori (Cambio 90–Nueva Mayoría) 4 798 515 64.42
Javier Pérez de Cuéllar (Unión por el Perú) 1 624 566 21.81
Mercedes Cabanillas (Partido Aprista Peruano) 306 108 4.11
Alejandro Toledo (CODE–País Posible) 241 598 3.24
Ricardo Belmont (Movimiento Cívico Nacional OBRAS) 192 261 2.58
Raúl Diez Canseco (Acción Popular) 122 383 1.64
Ezequiel Ataucusi (FREPAP) 57 556 0.77
Agustín Haya de la Torre (Izquierda Unida) 42 686 0.57
Luis Cáceres Velásquez (FRENATRACA) 25 017 0.34
Sixtilio Dalmau (Movimiento Nuevo Perú) 9 999 0.13
Víctor Echegaray (Partido Reformista del Perú) 9 105 0.12
Edmundo Inga (Alternativa Perú Puma) 7 006 0.09
Miguel Campos (Paz y Desarrollo) 6 337 0.09
Carlos Cruz (Frente Independiente de Reconciliación Nacional) 5 249 0.07
Frekwencja
73.85%
Uwagi

Alberto Fujimori uzyskał reelekcję w pierwszych wyborach na podstawie konstytucji z 1993 r.

Wybory prezydenckie 1990

L.głosów (I) Procent (I) L.głosów (II) Procent (II)
Alberto Fujimori (Cambio 90) 1 932 208 29.09 4 489 897 62.38
Mario Vargas Llosa (Frente Democrático) 2 163 323 32.57 2 708 291 37.62
Luis Alva Castro (Partido Aprista Peruano) 1 494 231 22.50 — —
Henry Pease (Izquierda Unida) 544 889 8.20 — —
Alfonso Barrantes (Izquierda Socialista) 315 038 4.74 — —
Roger Cáceres (FRENATRACA) 86 418 1.30 — —
Ezequiel Ataucusi Gamonal (FREPAP) 73 974 1.11 — —
Dora Narrea (Unión Nacional Odriísta) 21 962 0.33 — —
Nicolás de Piérola Balta (Unión Democrática) 9 541 0.14 — —
Frekwencja - I tura
78.27%
Frekwencja - II tura
79.52%
Uwagi

Pierwsza w historii Peru druga tura: Alberto Fujimori odrobił stratę do Mario Vargasa Llosy i wygrał zdecydowanie. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.

Wybory prezydenckie 1985

L.głosów (I) Procent (I)
Alan García (Partido Aprista Peruano) 3 457 030 53.11
Alfonso Barrantes Lingán (Izquierda Unida) 1 606 914 24.69
Luis Bedoya Reyes (Convergencia Democrática) 773 705 11.89
Javier Alva Orlandini (Acción Popular) 472 627 7.26
Roger Cáceres Velásquez (Izquierda Nacionalista) 91 986 1.41
Francisco Morales Bermúdez (Frente Democrático de Unidad Nacional) 54 560 0.84
Jorge Campos Arredondo (Partido Nacional Progresista) 26 757 0.41
Carlos Enrique Fernández Chacón (Partido Socialista de los Trabajadores) 15 607 0.24
Peter Uculmana (Movimiento Nacional 7 de Junio) 10 020 0.15
Frekwencja
90.59%
Uwagi

Alan García został pierwszym kandydatem APRA wybranym na prezydenta Peru. Alfonso Barrantes wycofał się przed przewidzianą drugą turą, dlatego García został ogłoszony zwycięzcą bez dogrywki.

Wybory prezydenckie 1980

L.głosów Procent
Fernando Belaúnde Terry (Acción Popular) 1 793 190 44.93
Armando Villanueva (Partido Aprista Peruano) 1 087 188 27.24
Luis Bedoya Reyes (Partido Popular Cristiano) 382 547 9.58
Hugo Blanco (Partido Revolucionario de los Trabajadores) 160 713 4.03
Horacio Zevallos Galdós (Unión de Izquierda Revolucionaria) 134 321 3.37
Leonidas Rodríguez Figueroa (Izquierda Unida) 116 890 2.93
Carlos Malpica Santisteban (Unidad Democrático Popular) 98 452 2.47
Roger Cáceres Velásquez (FRENATRACA) 81 647 2.05
Genaro Ledesma Izquieta (FOCEP) 60 853 1.52
Carlos Carrillo Smith (Unión Nacional) 18 170 0.46
Javier Tantaleán Vanini (Organización Política de la Revolución Peruana) 17 737 0.44
Gustavo Mohme Llona (Acción Política Socialista) 11 607 0.29
Alejandro Tudela Garland (Movimiento Democrático Pradista) 9 875 0.25
Waldo Fernández Durán (Partido de Avance e Integración Social) 9 350 0.23
Luciano Castillo Colonna (Partido Socialista del Perú) 8 714 0.22
Frekwencja
79.14%
Uwagi

Pierwsze wybory prezydenckie po dwunastu latach rządów wojskowych; zwyciężył obalony w 1968 r. Fernando Belaúnde Terry.

Wybory prezydenckie 1963

L.głosów Procent
Fernando Belaúnde Terry (Akcja Ludowa–Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna) 708 662 39.05
Víctor Raúl Haya de la Torre (Peruwiańska Partia Apristowska) 623 501 34.36
Manuel A. Odría (Odriistowska Unia Narodowa) 463 085 25.52
Mario Samamé Boggio (Unia Ludowa) 19 320 1.06
Frekwencja
94.38%
Uwagi

Powtórzone wybory po unieważnieniu głosowania z 1962 r. wygrał Fernando Belaúnde Terry.

Wybory prezydenckie 1962 - unieważnione

L.głosów Procent
Víctor Raúl Haya de la Torre (Peruwiańska Partia Apristowska) 557 007 32.97
Fernando Belaúnde Terry (Akcja Ludowa) 544 180 32.21
Manuel A. Odría (Odriistowska Unia Narodowa) 480 378 28.43
Héctor Cornejo Chávez (Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna) 48 792 2.89
César Pando Egúsquiza (Front Wyzwolenia Narodowego) 33 341 1.97
Luciano Castillo Colonna (Socjalistyczna Partia Peru) 16 658 0.99
Alberto Ruiz Eldredge (Postępowy Ruch Społeczny) 9 202 0.54
Frekwencja
88.66%
Uwagi

Wybory nie wyłoniły kandydata z wymaganym poparciem, a ich wyniki zostały unieważnione po przewrocie wojskowym. Żaden z kandydatów nie objął urzędu.

Wybory prezydenckie 1956

L.głosów Procent
Manuel Prado Ugarteche (Demokratyczny Ruch Prado) 567 713 45.48
Fernando Belaúnde Terry (Front Młodzieży Demokratycznej) 457 966 36.69
Hernando de Lavalle y García (Zjednoczenie Narodowe–Porozumienie Demokratyczne) 222 619 17.83
Frekwencja
84.04%
Uwagi

Manuel Prado Ugarteche wygrał wybory i rozpoczął drugą kadencję prezydencką.

Wybory prezydenckie 1950

L.głosów Procent
Manuel A. Odría (Partia Odnowy) 550 779 100.00
Ernesto Montagne (Liga Demokratyczna) – kandydatura unieważniona — —
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Manuel A. Odría był jedynym dopuszczonym kandydatem i uzyskał 100% głosów ważnych. Kandydatura Ernesta Montagne została unieważniona przed głosowaniem; w tabeli zachowano ją jako pozycję informacyjną.

Wybory prezydenckie 1945

L.głosów Procent
José Luis Bustamante y Rivero (Narodowy Front Demokratyczny) 305 590 66.97
Eloy G. Ureta (Unia Rewolucyjna) 150 720 33.03
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

José Luis Bustamante y Rivero wygrał wybory jako kandydat Narodowego Frontu Demokratycznego.

Wybory prezydenckie 1939

L.głosów Procent
Manuel Prado Ugarteche (Koncentracja Narodowa) 262 971 77.53
José Quesada Larrea (Front Patriotyczny) 76 222 22.47
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Manuel Prado Ugarteche wygrał wybory przeprowadzone pod rządami Óscara R. Benavidesa.

Wybory prezydenckie 1936 - unieważnione

L.głosów Procent
Luis A. Eguiguren (Partia Socjaldemokratyczna) 76 042 35.96
Luis A. Flores (Unia Rewolucyjna) 57 838 27.35
Jorge Prado Ugarteche (Front Narodowy) 46 773 22.12
Manuel Vicente Villarán (niezależny) 30 803 14.57
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Liczenie przerwano, gdy prowadził Luis A. Eguiguren, a Kongres unieważnił całe wybory. Tabela przedstawia nieostateczny stan podliczenia; żaden kandydat nie objął urzędu.

Wybory prezydenckie 1931

L.głosów Procent
Luis Miguel Sánchez Cerro (Unia Rewolucyjna) 152 149 50.75
Víctor Raúl Haya de la Torre (Peruwiańska Partia Apristowska) 106 088 35.38
José María de la Jara y Ureta (Partia Decentralistyczna) 21 950 7.32
Arturo F. Osores Cabrera (Odnowiona Partia Konstytucyjna) 19 640 6.55
Frekwencja
82.49%
Uwagi

Pierwsze wybory przeprowadzone przez nowo utworzony Jurado Nacional de Elecciones; zwyciężył Luis Miguel Sánchez Cerro.

Wybory prezydenckie 1929

Procent
Augusto B. Leguía (Demokratyczna Partia Reformistyczna) 100.00
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Augusto B. Leguía był jedynym kandydatem w wyborach przeprowadzonych pod koniec jego autorytarnych rządów.

Wybory prezydenckie 1924

Procent
Augusto B. Leguía (Demokratyczna Partia Reformistyczna) 100.00
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Augusto B. Leguía był jedynym kandydatem; wybory przeprowadzono w warunkach jego autorytarnych rządów.

Wybory prezydenckie 1919

L.głosów Procent
Augusto B. Leguía (niezależny) 122 736 62.34
Ántero Aspíllaga (Partia Cywilna) 64 936 32.98
José Carlos Bernales (niezależny) 6 038 3.07
Isaías de Piérola (Partia Demokratyczna) 3 167 1.61
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Augusto B. Leguía przejął władzę w wyniku przewrotu przed zakończeniem kadencji poprzednika, a później Zgromadzenie Narodowe zatwierdziło jego wybór.

Wybory prezydenckie 1915

L.głosów Procent
José Pardo y Barreda (Partia Cywilna) 131 289 90.90
Carlos de Piérola (Partia Demokratyczna) 13 151 9.10
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

José Pardo y Barreda powrócił na urząd prezydenta po okresie politycznego kryzysu.

Wybory prezydenckie 1912

Procent
Guillermo Billinghurst (niezależny) —
Ántero Aspíllaga (Partia Cywilna) —
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Pierwotne wybory powszechne unieważniono z powodu niespełnienia wymogu udziału jednej trzeciej elektoratu. Następnie Kongres wybrał Guillermo Billinghursta; porównywalnego podziału głosów nie opublikowano.

Wybory prezydenckie 1908

L.głosów Procent
Augusto B. Leguía (Partia Cywilna) 133 732 100.00
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Augusto B. Leguía był jedynym kandydatem; znaczna część oddanych kart była pusta albo nieważna.

Wybory prezydenckie 1904

L.głosów Procent
José Pardo y Barreda (Partia Cywilna) 96 430 100.00
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

José Pardo y Barreda był jedynym kandydatem.

Wybory prezydenckie 1903

L.głosów Procent
Manuel Candamo (Partia Cywilna) 92 798 100.00
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Manuel Candamo był jedynym kandydatem.

Wybory prezydenckie 1899

L.głosów Procent
Eduardo López de Romaña (koalicja Partii Cywilnej i Partii Demokratycznej) 55 918 96.52
Manuel Candamo (niezależny) 1 337 2.31
Manuel González Prada (Unia Narodowa) 549 0.95
Guillermo Billinghurst (niezależny) 129 0.22
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Eduardo López de Romaña wygrał jako wspólny kandydat civilistów i demokratów.

Wybory prezydenckie 1895

GŁOSY ELEKTORSKIE
Nicolás de Piérola (Koalicja Narodowa) 4 150
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Nicolás de Piérola był jedynym kandydatem koalicji, która zwyciężyła po wojnie domowej.

Wybory prezydenckie 1894

GŁOSY ELEKTORSKIE
Andrés A. Cáceres (Partia Konstytucyjna) 4 539
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Andrés A. Cáceres był jedynym kandydatem. Kontestowany wybór doprowadził do wojny domowej i jego obalenia w 1895 r.

Wybory prezydenckie 1890

GŁOSY ELEKTORSKIE
Remigio Morales Bermúdez (Partia Konstytucyjna) 2 899
Francisco Rosas (Partia Cywilna) 1 315
Manuel González Prada (niezależny) 52
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Remigio Morales Bermúdez zwyciężył jako kandydat Partii Konstytucyjnej.

Wybory prezydenckie 1886

GŁOSY ELEKTORSKIE
Andrés A. Cáceres (Partia Konstytucyjna) 3 645
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Andrés A. Cáceres był jedynym kandydatem w pierwszych wyborach po wojnie o Pacyfik.

Wybory prezydenckie 1876

GŁOSY ELEKTORSKIE
Mariano Ignacio Prado (Partia Cywilna) 3 418
Lizardo Montero (niezależny) 136
Frekwencja
67.08%
Uwagi

Były to wybory pośrednie: liczby w tabeli oznaczają głosy kolegium elektorów, a nie głosy całej ludności.

Wybory prezydenckie 1872

GŁOSY ELEKTORSKIE
Manuel Pardo (Partia Cywilna) 2 692
José Rufino Echenique (niezależny) 1 071
Manuel Toribio Ureta (niezależny) 885
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Wybory były pośrednie. Manuel Pardo został pierwszym cywilnym prezydentem Peru; źródła historyczne podają niejednolite zestawienia głosów elektorów.

Wybory prezydenckie 1868

GŁOSY ELEKTORSKIE
José Balta (niezależny) 3 168
Manuel Costas Arce (niezależny) 384
Manuel Toribio Ureta (niezależny) 153
Pozostałe głosy elektorów (nieujęte imiennie w zestawieniu) 159
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Wybory były pośrednie; tabela przedstawia opublikowane głosy kolegium elektorów.

Wybory prezydenckie 1866

L.głosów Procent
Mariano Ignacio Prado (wojskowy) 199 499 97.40
Pozostali kandydaci (łącznie) 5 319 2.60
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Wybory kontrolowane przez rząd miały charakter pośredni; 23 nominalnych przeciwników ujęto łącznie jako pozostałych kandydatów.

Wybory prezydenckie 1862

GŁOSY ELEKTORSKIE
Miguel de San Román (wojskowy) 1 938
Juan Antonio Pezet (wojskowy) 550
Juan Manuel del Mar (niezależny) 264
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Wybory przeprowadzono pośrednio przez kolegia elektorów.

Wybory prezydenckie 1858

GŁOSY ELEKTORSKIE
Ramón Castilla (wojskowy) 1 580
José Miguel Medina (liberał) 484
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Wybory przeprowadzono pośrednio przez kolegia elektorów.

Wybory prezydenckie 1851

GŁOSY ELEKTORSKIE
José Rufino Echenique (wojskowy) 1 571
Manuel Ignacio de Vivanco (niezależny) 390
Domingo Elías (Club Progresista) 255
Antonio Gutiérrez de la Fuente (wojskowy) 105
Miguel de San Román (wojskowy) 96
Pedro Pablo Bermúdez (wojskowy) 34
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Wybory przeprowadzono pośrednio przez kolegia elektorów.

Wybory prezydenckie 1845

GŁOSY ELEKTORSKIE
Ramón Castilla (wojskowy) 1 184
Domingo Elías (cywilny) 184
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Wybory przeprowadzono pośrednio przez kolegia elektorów.

Wybory prezydenckie 1840

GŁOSY ELEKTORSKIE
Agustín Gamarra (wojskowy) 60
Manuel Ignacio de Vivanco (wojskowy) 3
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Wybory przeprowadzono pośrednio; tabela przedstawia głosy elektorów.

Wybory prezydenckie 1833

L.głosów Procent
Luis José de Orbegoso (wojskowy, poparcie liberałów) 47 55.90
Pedro Pablo Bermúdez (wojskowy, zwolennicy Gamarry) 36 42.80
Domingo Nieto (wojskowy) 1 1.30
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Po braku rozstrzygnięcia w procedurze pośredniej prezydenta wybrała Konwencja Narodowa; tabela przedstawia głosy jej członków.

Wybory prezydenckie 1829

GŁOSY ELEKTORSKIE
Agustín Gamarra (wojskowy) 948
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Pierwszy wybór prezydenta w procedurze opartej na kolegiach elektorów; Agustín Gamarra był jedynym kandydatem.

Wybory prezydenckie 1827

L.głosów Procent
José de La Mar (wojskowy) 58 66.70
Andrés de Santa Cruz (wojskowy) 29 33.30
Frekwencja

Brak danych

Uwagi

Pierwszego prezydenta konstytucyjnego wybrał Kongres; tabela przedstawia głosy deputowanych, a nie wynik głosowania powszechnego.