Wybory / Peru
Wybory parlamentarne 2026
Izba Deputowanych
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Siła Ludowa (FP) | 14.66 | 41 | +17 |
| Razem dla Peru (JP) | 10.77 | 32 | +27 |
| Partię Dobrego Rządzenia (PBG) | 10.47 | 18 | +18 |
| Odnowa Ludowa (RP) | 11.04 | 15 | +2 |
| Partia Obywatelska OBRAS (OBRAS) | 8.32 | 14 | +14 |
| Teraz Naród (AN) | 8.49 | 10 | +10 |
Senat Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Siła Ludowa (FP) | 15.06 | 22 | — |
| Razem dla Peru (JP) | 12.23 | 14 | — |
| Odnowa Ludowa (RP) | 11.04 | 8 | — |
| Partię Dobrego Rządzenia (PBG) | 10.48 | 7 | — |
| Partia Obywatelska OBRAS (OBRAS) | 8.84 | 5 | — |
| Teraz Naród (AN) | 8.18 | 4 | — |
Frekwencja – Izba Deputowanych
Frekwencja – Senat
Próg wyborczy
Uwagi
Pierwsze wybory do przywróconego Senatu od 1990 r.; dlatego zmiany w tabeli Senatu są nieporównywalne i pozostawiono je jako „—”.
Wybory parlamentarne 2021
Kongres Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Perú Libre (PL) | 13.41 | 37 | +37 |
| Siła Ludowa (FP) | 11.34 | 24 | +9 |
| Odnowa Ludowa (RP) | 9.33 | 13 | +13 |
| Acción Popular (AP) | 9.02 | 16 | -9 |
| Peruwiańska Partia Apristowska (APP) | 7.54 | 15 | -7 |
| Avanza País (AvP) | 7.54 | 7 | +7 |
| Razem dla Peru (JP) | 6.59 | 5 | +5 |
| Somos Perú (SP) | 6.13 | 5 | -6 |
| Podemos Perú (PP) | 5.83 | 5 | -6 |
| Partido Morado (PM) | 5.42 | 3 | -6 |
Frekwencja – Kongres
Próg wyborczy
System wyborczy
Jednoizbowy Kongres wybierano proporcjonalnie z list otwartych w 27 okręgach, metodą D’Hondta.
Uwagi
Wybory odbyły się po skróconej kadencji Kongresu wybranego w 2020 r.
Wybory parlamentarne 2020
Kongres Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Acción Popular (AP) | 10.26 | 25 | +20 |
| Peruwiańska Partia Apristowska (APP) | 7.96 | 22 | +13 |
| Frente Popular Agrícola FIA del Perú (FREPAP) | 8.38 | 15 | +15 |
| Siła Ludowa (FP) | 7.31 | 15 | -58 |
| Unión por el Perú (UPP) | 6.77 | 13 | +13 |
| Podemos Perú (PP) | 8.38 | 11 | +11 |
| Somos Perú (SP) | 6.05 | 11 | +11 |
| Partido Morado (PM) | 7.40 | 9 | +9 |
| Frente Amplio (FA) | 6.16 | 9 | -11 |
Frekwencja – Kongres
Próg wyborczy
System wyborczy
Przedterminowe wybory do jednoizbowego Kongresu przeprowadzono proporcjonalnie z list otwartych.
Uwagi
Kongres wybrano tylko na pozostałą część kadencji 2016–2021 po jego rozwiązaniu przez prezydenta Martína Vizcarrę. APP i Somos Perú startowały w 2016 r. w szerszej koalicji, więc ich zmiany mają charakter porównawczy.
Wybory parlamentarne 2016
Kongres Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Siła Ludowa (FP) | 36.34 | 73 | +36 |
| Frente Amplio (FA) | 13.94 | 20 | +20 |
| Peruanos por el Kambio (PPK) | 16.46 | 18 | +18 |
| Alianza para el Progreso del Perú (APP) | 9.23 | 9 | +7 |
| Alianza Popular (APo) | 8.31 | 5 | +1 |
| Acción Popular (AP) | 7.20 | 5 | =0 |
Frekwencja – Kongres
Próg wyborczy
System wyborczy
Jednoizbowy Kongres wybierano proporcjonalnie z list otwartych w okręgach wielomandatowych.
Uwagi
Fuerza Popular zdobyła bezwzględną większość mandatów, mimo że jej kandydatka przegrała drugą turę wyborów prezydenckich.
Wybory parlamentarne 2011
Kongres Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Gana Perú (GP) | 25.27 | 47 | +47 |
| Fuerza 2011 (F2011) | 22.97 | 37 | +24 |
| Alianza Perú Posible (PP) | 14.83 | 21 | +19 |
| Alianza por el Gran Cambio (APGC) | 14.42 | 12 | +10 |
| Alianza Solidaridad Nacional (ASN) | 10.22 | 9 | -36 |
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 6.43 | 4 | -32 |
Frekwencja – Kongres
Próg wyborczy
System wyborczy
Jednoizbowy Kongres wybierano proporcjonalnie w okręgach wielomandatowych; liczbę miejsc zwiększono ze 120 do 130.
Uwagi
Zmiany odnoszą się do wyniku danej partii, koalicji lub jej najbliższego poprzednika w 2006 r.
Wybory parlamentarne 2006
Kongres Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Unión por el Perú (UPP) | 21.15 | 45 | +39 |
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 20.59 | 36 | +8 |
| Unidad Nacional (UN) | 15.33 | 17 | =0 |
| Alianza por el Futuro (AF) | 13.09 | 13 | +10 |
| Frente de Centro (FC) | 7.07 | 5 | +1 |
| Perú Posible (PP) | 4.11 | 2 | -43 |
| Restauración Nacional (RN) | 4.02 | 2 | +2 |
Frekwencja – Kongres
Próg wyborczy
System wyborczy
Jednoizbowy Kongres wybierano proporcjonalnie z list otwartych w 25 okręgach.
Uwagi
UPP wystawiła kandydatów związanych z Partido Nacionalista Peruano Ollanty Humali.
Wybory parlamentarne 2001
Kongres Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Perú Posible (PP) | 26.30 | 45 | +16 |
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 19.71 | 28 | +22 |
| Unidad Nacional (UN) | 13.84 | 17 | +17 |
| Frente Independiente Moralizador (FIM) | 10.98 | 11 | +2 |
| Somos Perú (SP) | 5.78 | 4 | -5 |
| Unión por el Perú (UPP) | 4.14 | 6 | +3 |
| Cambio 90–Nueva Mayoría (C90–NM) | 4.80 | 3 | -49 |
| Acción Popular (AP) | 4.18 | 3 | =0 |
| Solución Popular (SPo) | 3.57 | 1 | +1 |
| Todos por la Victoria (TPV) | 2.03 | 1 | +1 |
| Renacimiento Andino (RA) | 1.36 | 1 | +1 |
Frekwencja – Kongres
Próg wyborczy
System wyborczy
Jednoizbowy Kongres wybierano proporcjonalnie w okręgach wielomandatowych.
Uwagi
Przedterminowe wybory przeprowadzono po upadku rządów Alberto Fujimoriego.
Wybory parlamentarne 2000
Kongres Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Perú 2000 (P2000) | 42.16 | 52 | +52 |
| Perú Posible (PP) | 23.24 | 29 | +24 |
| Frente Independiente Moralizador (FIM) | 7.56 | 9 | +3 |
| Somos Perú (SP) | 7.20 | 8 | +8 |
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 5.51 | 6 | -2 |
| Solidaridad Nacional (SN) | 4.03 | 5 | +5 |
| Avancemos | 3.09 | 3 | +3 |
| Unión por el Perú (UPP) | 2.56 | 3 | -14 |
| Acción Popular (AP) | 2.47 | 3 | -1 |
| Frente Popular Agrícola FIA del Perú (FREPAP) | 2.18 | 2 | +1 |
Frekwencja – Kongres
Próg wyborczy
System wyborczy
Jednoizbowy Kongres wybierano proporcjonalnie w jednym ogólnokrajowym okręgu.
Uwagi
Wybory odbyły się w warunkach poważnych zarzutów dotyczących uczciwości procesu; kadencja zakończyła się przedterminowo po upadku Fujimoriego.
Wybory parlamentarne 1995
Kongres Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Cambio 90–Nueva Mayoría (C90–NM) | 52.10 | 67 | +23 |
| Unión por el Perú (UPP) | 14.00 | 17 | +17 |
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 6.53 | 8 | +8 |
| Frente Independiente Moralizador (FIM) | 4.89 | 6 | -1 |
| CODE–País Posible (CODE–PP) | 4.15 | 5 | +5 |
| Acción Popular (AP) | 3.34 | 4 | +4 |
| Partido Popular Cristiano (PPC) | 3.09 | 3 | -5 |
| Renovación | 2.98 | 3 | -3 |
| Izquierda Unida (IU) | 1.88 | 2 | +2 |
| Movimiento Cívico Nacional OBRAS (OBRAS) | 2.00 | 2 | +2 |
| FREPAP | 1.08 | 1 | -1 |
| FRENATRACA | 1.07 | 1 | -2 |
| Movimiento Independiente Agrario (MIA) | 0.79 | 1 | =0 |
Frekwencja – Kongres
Próg wyborczy
System wyborczy
Pierwsze wybory do jednoizbowego Kongresu na podstawie konstytucji z 1993 r.; mandaty dzielono proporcjonalnie.
Uwagi
Zmiany policzono względem Kongresu Konstytucyjnego wybranego w 1992 r.; partie bojkotujące tamte wybory traktowane są jako powracające.
Wybory parlamentarne 1992
Demokratyczny Kongres Konstytucyjny
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Nueva Mayoría–Cambio 90 (NM–C90) | 49.30 | 44 | +12 |
| Partido Popular Cristiano (PPC) | 9.73 | 8 | +8 |
| Frente Independiente Moralizador (FIM) | 7.81 | 7 | =0 |
| Renovación | 7.06 | 6 | +6 |
| Movimiento Democrático de Izquierda (MDI) | 5.48 | 4 | +4 |
| Coordinadora Democrática (CD) | 5.26 | 4 | +4 |
| FRENATRACA | 3.82 | 3 | =0 |
| FREPAP | 2.77 | 2 | +2 |
| Solidaridad y Democracia (SODE) | 2.03 | 1 | +1 |
| Movimiento Independiente Agrario (MIA) | 1.72 | 1 | +1 |
Frekwencja – Kongres Konstytucyjny
Próg wyborczy
System wyborczy
Jednoizbowy Demokratyczny Kongres Konstytucyjny wybrano proporcjonalnie w jednym okręgu ogólnokrajowym.
Uwagi
Zmiany mandatów odnoszą się do Izby Deputowanych wybranej w 1990 r. C90, FIM i FRENATRACA porównano bezpośrednio; pozostałe samodzielne listy nie występowały w 1990 r., więc ich zmiana jest równa wynikowi z 1992 r. PPC startowała wcześniej we FREDEMO, którego 62 mandatów nie da się rozdzielić w oficjalnym zestawieniu JNE według partii członkowskich. APRA i Acción Popular bojkotowały głosowanie. Wybrany organ opracował konstytucję z 1993 r. i wykonywał funkcje ustawodawcze.
Wybory parlamentarne 1990
Izba Deputowanych
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Frente Democrático (FREDEMO) | 30.03 | 62 | +40 |
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 24.78 | 53 | -54 |
| Cambio 90 (C90) | 16.93 | 32 | +32 |
| Izquierda Unida (IU) | 9.82 | 16 | -32 |
| Frente Independiente Moralizador (FIM) | 5.95 | 7 | +7 |
| Izquierda Socialista (IS) | 5.24 | 4 | +4 |
| FRENATRACA | 2.42 | 3 | +2 |
| Movimiento Regionalista Loreto (MRL) | 0.48 | 1 | +1 |
| Frente Tacneñista (FT) | 0.34 | 1 | +1 |
| Acuerdo Popular (APo) | 0.28 | 1 | +1 |
Senat Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Frente Democrático (FREDEMO) | 32.06 | 20 | +8 |
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 25.09 | 16 | -16 |
| Cambio 90 (C90) | 21.70 | 14 | +14 |
| Izquierda Unida (IU) | 9.77 | 6 | -9 |
| Izquierda Socialista (IS) | 5.46 | 3 | +3 |
| FRENATRACA | 2.03 | 1 | =0 |
| Byli prezydenci – mandaty dożywotnie | — | 2 | +1 |
Frekwencja – Izba Deputowanych
Frekwencja – Senat
Próg wyborczy
System wyborczy
Ostatnie wybory do dawnego parlamentu dwuizbowego; obie izby wybierano proporcjonalnie.
Uwagi
Do 60 senatorów wybranych w głosowaniu doliczono dwóch byłych prezydentów z mandatami dożywotnimi. Kongres rozwiązano podczas autogolpe 5 kwietnia 1992 r.
Wybory parlamentarne 1985
Izba Deputowanych
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 50.09 | 107 | +49 |
| Izquierda Unida (IU) | 24.44 | 48 | +38 |
| Convergencia Democrática (CODE) | 11.14 | 12 | +2 |
| Acción Popular (AP) | 8.43 | 10 | -88 |
| Izquierda Nacionalista (IN) | 1.90 | 1 | -3 |
| Niezależni | 1.70 | 2 | +2 |
Senat Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| APRA–DC–SODE | 51.28 | 32 | +14 |
| Izquierda Unida (IU) | 25.17 | 15 | +6 |
| Convergencia Democrática (CODE) | 11.18 | 7 | +1 |
| Acción Popular (AP) | 8.14 | 5 | -21 |
| Izquierda Nacionalista (IN) | 1.72 | 1 | =0 |
| Były prezydent – mandat dożywotni | — | 1 | +1 |
Frekwencja – Izba Deputowanych
Frekwencja – Senat
Próg wyborczy
System wyborczy
Senat i Izbę Deputowanych wybierano proporcjonalnie; były prezydent otrzymywał mandat dożywotni w Senacie.
Uwagi
APRA po raz pierwszy wygrała wybory prezydenckie i uzyskała większość w obu izbach.
Wybory parlamentarne 1980
Izba Deputowanych
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Acción Popular (AP) | 39.56 | 98 | +48 |
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 26.99 | 58 | +1 |
| Partido Popular Cristiano (PPC) | 9.18 | 10 | +10 |
| Frente Nacional de Trabajadores y Campesinos (FRENATRACA) | 2.38 | 4 | +4 |
| Unidad Democrático Popular (UDP) | 4.07 | 3 | +3 |
| Partido Revolucionario de los Trabajadores (PRT) | 3.90 | 3 | +3 |
| Unidad de Izquierda (UI) | 3.67 | 2 | +2 |
| Unión de Izquierda Revolucionaria (UNIR) | 4.67 | 2 | +2 |
Senat Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Acción Popular (AP) | 40.91 | 26 | +6 |
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 27.61 | 18 | =0 |
| Partido Popular Cristiano (PPC) | 9.36 | 6 | +6 |
| Unión de Izquierda Revolucionaria (UNIR) | 4.55 | 2 | +2 |
| Partido Revolucionario de los Trabajadores (PRT) | 3.98 | 2 | +2 |
| Unidad de Izquierda (UI) | 3.52 | 2 | +2 |
| Unidad Democrático Popular (UDP) | 3.50 | 2 | +2 |
| FRENATRACA | 2.24 | 1 | +1 |
| FOCEP | 1.68 | 1 | +1 |
Frekwencja – Izba Deputowanych
Frekwencja – Senat
Próg wyborczy
System wyborczy
Pierwsze wybory powszechne po dwunastu latach rządów wojskowych; Senat i Izbę Deputowanych wybierano proporcjonalnie.
Uwagi
Zmiany policzono względem ostatnich wcześniejszych wyborów parlamentarnych z 1963 r. AP porównano z koalicją AP–DC, a PAP bezpośrednio z PAP; pozostałe samodzielne listy traktowane są jako nowe. Był to powrót do rządów cywilnych po dwunastu latach rządów wojskowych.
Wybory parlamentarne 1978
Zgromadzenie Konstytucyjne
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 35.34 | 37 | -20 |
| Partido Popular Cristiano (PPC) | 23.78 | 25 | +25 |
| Frente Obrero Campesino Estudiantil y Popular (FOCEP) | 12.34 | 12 | +12 |
| Partido Socialista Revolucionario (PSR) | 6.62 | 6 | +6 |
| Partido Comunista Peruano (PCP) | 5.91 | 6 | +6 |
| Unidad Democrático Popular (UDP) | 4.58 | 4 | +4 |
| Frente Nacional de Trabajadores y Campesinos (FRENATRACA) | 3.86 | 4 | +4 |
| Partido Demócrata Cristiano (PDC) | 2.37 | 2 | +2 |
| Partido Unión Nacional (PUN) | 2.11 | 2 | +2 |
| Movimiento Democrático Peruano (MDP) | 1.95 | 2 | +2 |
Frekwencja – Zgromadzenie Konstytucyjne
Próg wyborczy
System wyborczy
Stu członków Zgromadzenia Konstytucyjnego wybrano proporcjonalnie w jednym okręgu ogólnokrajowym.
Uwagi
Zmiany policzono względem Izby Deputowanych wybranej w 1963 r. PAP porównano bezpośrednio; organizacje startujące w 1978 r. pod nową samodzielną nazwą otrzymują zmianę równą liczbie mandatów. Acción Popular, która w 1963 r. współtworzyła blok AP–DC mający 50 posłów, nie wystartowała. Zgromadzenie opracowało konstytucję z 1979 r.; nie było zwykłą izbą parlamentu.
Wybory parlamentarne 1963
Izba Deputowanych
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 34.69 | 57 | -28 |
| Sojusz Akcji Ludowej i Chrześcijańskiej Demokracji (AP–DC) | 35.06 | 50 | -13 |
| Odriistowska Unia Narodowa (UNO) | 23.98 | 26 | -7 |
| Peruwiańska Partia Chłopska (PCP) | 0.64 | 2 | +2 |
| Front Patriotyczny (FPt) | 0.30 | 1 | +1 |
| Socjalistyczna Partia Peru – Luciano Castillo (PSP) | 0.52 | 1 | +1 |
| Unia Moqueguańska (UM) | 0.14 | 1 | =0 |
| Unia Rewolucyjna (UR) | 0.49 | 1 | +1 |
| Front Robotniczo-Chłopski (FOC) | 0.27 | 1 | +1 |
Senat Republiki
| PROCENT | MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|---|
| Sojusz Akcji Ludowej i Chrześcijańskiej Demokracji (AP–DC) | 35.67 | 20 | +4 |
| Peruwiańska Partia Apristowska (PAP) | 34.66 | 18 | -7 |
| Odriistowska Unia Narodowa (UNO) | 24.02 | 7 | -4 |
Frekwencja – Izba Deputowanych i Senat
Próg wyborczy
System wyborczy
Senat i Izbę Deputowanych wybierano w systemie list partyjnych; prezydenta wybierano równocześnie w głosowaniu powszechnym.
Uwagi
Wybory powtórzono po unieważnieniu głosowania z 1962 r. Kolejnych wyborów parlamentarnych nie przeprowadzono aż do 1980 r. z powodu przewrotu wojskowego z 1968 r.
Wybory parlamentarne 1962 – unieważnione
Izba Deputowanych
| MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|
| Sojusz Demokratyczny (AD; APRA–MDP) | 85 | +21 |
| Akcja Ludowa (AP) | 61 | +40 |
| Odriistowska Unia Narodowa (UNO) | 33 | -8 |
| Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna (PDC) | 2 | -3 |
| Lista Alcidesa Spelucína | 1 | +1 |
| Unia Cuzkańska | 1 | +1 |
| Koalicja Huancavelikańska | 1 | +1 |
| Niezależny Ruch Moqueguański | 1 | +1 |
| Punańska Unia Parlamentarna | 1 | +1 |
Senat Republiki
| MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|
| Sojusz Demokratyczny (AD; APRA–MDP) | 25 | +1 |
| Akcja Ludowa (AP) | 16 | +11 |
| Odriistowska Unia Narodowa (UNO) | 11 | +3 |
| Lista Alcidesa Spelucína | 1 | +1 |
| Unia Cuzkańska | 1 | +1 |
| Front Wyzwolenia Narodowego (FLN) | 1 | +1 |
Frekwencja – Izba Deputowanych i Senat
Próg wyborczy
System wyborczy
Senat i Izbę Deputowanych wybierano w systemie list partyjnych równocześnie z wyborami prezydenckimi.
Uwagi
Wyniki całych wyborów unieważniono po przewrocie wojskowym; wybrany parlament nie objął mandatu. Oficjalne zestawienie JNE podaje mandaty i listy według okręgów, ale nie krajowe sumy głosów na organizacje parlamentarne; dlatego w kolumnie PROCENT pozostaje „—”.
Wybory parlamentarne 1956
Izba Deputowanych
| MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|
| Demokratyczny Ruch Prado (MDP) | 64 | +64 |
| Zjednoczenie Narodowe (UN) | 41 | +41 |
| Front Młodzieży Demokratycznej (FJD) | 21 | +21 |
| Lista José Gálveza | 15 | +15 |
| Lista Augusto Guzmána | 12 | +12 |
| Lista Rodrigo Alonso | 8 | +8 |
| Lista Luisa Gonzáleza | 8 | +8 |
| Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna (PDC) | 5 | +5 |
| Lista Wilsona Sologurena | 3 | +3 |
| Lista Edgarda Portaro | 1 | +1 |
| Cuzkański Sojusz Demokratyczny (ADC) | 1 | +1 |
| Front Wyborczy Ayacucho (FEA) | 1 | +1 |
| Lista Juana Lozana | 1 | +1 |
| Niezależna Unia Obywatelska (UCI) | 1 | +1 |
Senat Republiki
| MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|
| Demokratyczny Ruch Prado (MDP) | 24 | +24 |
| Zjednoczenie Narodowe (UN) | 8 | +8 |
| Lista José Gálveza | 6 | +6 |
| Front Młodzieży Demokratycznej (FJD) | 5 | +5 |
| Lista Augusto Guzmána | 2 | +2 |
| Lista Rodrigo Alonso | 2 | +2 |
| Lista Luisa Gonzáleza | 2 | +2 |
| Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna (PDC) | 2 | +2 |
| Lista Wilsona Sologurena | 1 | +1 |
| Lista Edgarda Portaro | 1 | +1 |
Frekwencja – Izba Deputowanych i Senat
Próg wyborczy
System wyborczy
Senat i Izbę Deputowanych wybierano z list partyjnych oraz regionalnych.
Uwagi
Po okresie rządów Manuela Odríi nastąpiła reorganizacja sceny partyjnej. Wszystkie organizacje z mandatami startowały pod inną nazwą niż listy z 1950 r., dlatego ich zmiana jest równa liczbie zdobytych miejsc. Oficjalne zestawienie JNE nie publikuje krajowych sum głosów na organizacje parlamentarne; dlatego w kolumnie PROCENT pozostaje „—”.
Wybory parlamentarne 1950
Izba Deputowanych
| MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|
| Listy odriistowskie (LO) | 139 | +139 |
| Listy socjalistyczne (LS) | 3 | =0 |
| Listy niezależne (LI) | 12 | -27 |
| Mandaty nieobsadzone | 2 | +2 |
Senat Republiki
| MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|
| Listy odriistowskie (LO) | 38 | +38 |
| Listy socjalistyczne (LS) | 1 | -3 |
| Listy niezależne (LI) | 6 | +1 |
| Mandaty nieobsadzone | 2 | +2 |
Frekwencja – Izba Deputowanych i Senat
Próg wyborczy
System wyborczy
Wybory parlamentarne przeprowadzono równocześnie z niekonkurencyjnymi wyborami prezydenckimi.
Uwagi
Głosowanie odbywało się w warunkach autorytarnych rządów Manuela Odríi; dwa miejsca w każdej izbie pozostały nieobsadzone. JNE zestawia 43 listy okręgowe i zdobyte przez nie mandaty, ale nie publikuje porównywalnej krajowej sumy głosów dla bloków odriistowskich, socjalistycznych i niezależnych; dlatego w kolumnie PROCENT pozostaje „—”.
Wybory parlamentarne 1945
Izba Deputowanych
| MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|
| Narodowy Front Demokratyczny (FDN) | 73 | +73 |
| Unia Rewolucyjna (UR) | 29 | +28 |
| Socjalistyczna Partia Peru (PSP) | 3 | +3 |
| Listy niezidentyfikowane | 9 | -7 |
| Niezależni | 39 | +34 |
Senat Republiki
| MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|
| Narodowy Front Demokratyczny (FDN) | 35 | +35 |
| Unia Rewolucyjna (UR) | 4 | +4 |
| Socjalistyczna Partia Peru (PSP) | 4 | +4 |
| Niezależni | 5 | +5 |
| Listy niezidentyfikowane | 1 | -1 |
Frekwencja – Izba Deputowanych i Senat
Próg wyborczy
System wyborczy
Senat i Izbę Deputowanych wybierano z list politycznych oraz kandydatur niezależnych.
Uwagi
Zmiany mandatów policzono względem wyborów z 1939 r.; nowe organizacje otrzymują zmianę równą liczbie zdobytych miejsc. Oficjalne zestawienie JNE podaje mandaty, lecz nie krajowe sumy głosów na organizacje parlamentarne; dlatego w kolumnie PROCENT pozostaje „—”.
Wybory parlamentarne 1939
Izba Deputowanych
| MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|
| Koncentracja Narodowa (CN) | 111 | +111 |
| Partia Liberalna (PL) | 5 | +5 |
| Partia Odnowy Konstytucyjnej (PRC) | 1 | +1 |
| Front Patriotyczny (FPt) | 1 | +1 |
| Unia Rewolucyjna (UR) | 1 | -56 |
| Listy niezidentyfikowane | 16 | +11 |
| Niezależni | 5 | -2 |
Senat Republiki
| MANDATY | ZMIANA | |
|---|---|---|
| Koncentracja Narodowa (CN) | 45 | +45 |
| Front Patriotyczny (FPt) | 1 | +1 |
| Listy niezidentyfikowane | 2 | +2 |
Frekwencja – Izba Deputowanych i Senat
Próg wyborczy
System wyborczy
Obie izby wybierano w wyborach równoległych z wyborami prezydenckimi; prawo głosu przysługiwało piśmiennym mężczyznom.
Uwagi
Zmiany dla Izby Deputowanych policzono względem jednoizbowego Kongresu z 1931 r.; wybory z 1936 r. unieważniono. Koncentracja Narodowa była nową koalicją, odmienną od Koalicji Narodowej z 1931 r. Przywrócony Senat nie miał porównywalnej poprzedniej izby, więc wzrost każdej listy jest równy liczbie jej mandatów. JNE podaje mandaty, lecz nie krajowe sumy głosów na listy parlamentarne; dlatego w kolumnie PROCENT pozostaje „—”.
Wybory prezydenckie 2026
| Głosy (I) | Procent (I) | Głosy (II) | Procent (II) | |
|---|---|---|---|---|
| Keiko Fujimori (Fuerza Popular) | 2 877 678 | 17.19 | 9 223 396 | 50.13 |
| Roberto Sánchez (Juntos por el Perú) | 2 015 114 | 12.04 | 9 173 755 | 49.87 |
| Rafael López Aliaga (Renovación Popular) | 1 993 905 | 11.91 | ||
| Jorge Nieto (Partido del Buen Gobierno) | 1 837 517 | 10.98 | ||
| Ricardo Belmont (Partido Cívico OBRAS) | 1 698 903 | 10.15 | ||
| Carlos Álvarez (País para Todos) | 1 326 717 | 7.93 | ||
| Alfonso López Chau (Ahora Nación) | 1 221 272 | 7.30 | ||
| Marisol Pérez Tello (Primero la Gente) | 571 170 | 3.41 | ||
| Carlos Espá (Partido SíCreo) | 560 792 | 3.35 | ||
| Fernando Olivera (Frente de la Esperanza 2021) | 307 880 | 1.84 | ||
| José Luna (Podemos Perú) | 266 768 | 1.59 | ||
| Yonhy Lescano (Cooperación Popular) | 214 779 | 1.28 | ||
| César Acuña (Alianza para el Progreso) | 192 516 | 1.15 | ||
| Enrique Valderrama (Partido Aprista Peruano) | 161 248 | 0.96 | ||
| George Forsyth (Somos Perú) | 153 073 | 0.91 | ||
| Herbert Caller (Partido Patriótico del Perú) | 144 183 | 0.86 | ||
| Mario Vizcarra (Perú Primero) | 143 908 | 0.86 | ||
| Ronald Atencio (Venceremos) | 140 174 | 0.84 | ||
| Rosario Fernández (Un Camino Diferente) | 128 009 | 0.76 | ||
| Charlie Carrasco (Partido Demócrata Unido Perú) | 119 028 | 0.71 | ||
| Vladimir Cerrón (Perú Libre) | 100 073 | 0.60 | ||
| Mesías Guevara (Partido Morado) | 82 196 | 0.49 | ||
| Roberto Chiabra (Unidad Nacional) | 67 939 | 0.41 | ||
| Paul Jaimes (Progresemos) | 66 046 | 0.39 | ||
| Álex Gonzales (Partido Demócrata Verde) | 63 924 | 0.38 | ||
| Wolfgang Grozo (Integridad Democrática) | 63 751 | 0.38 | ||
| Rafael Belaúnde Llosa (Libertad Popular) | 40 870 | 0.24 | ||
| José Williams (Avanza País) | 32 585 | 0.19 | ||
| Francisco Diez-Canseco (Acción Popular) | 31 710 | 0.19 | ||
| Fiorella Molinelli (Fuerza y Libertad) | 27 217 | 0.16 | ||
| Álvaro Paz de la Barra (Fe en el Perú) | 23 335 | 0.14 | ||
| Armando Massé (Partido Demócrata Federal) | 21 744 | 0.13 | ||
| Antonio Ortiz (Salvemos al Perú) | 17 648 | 0.11 | ||
| Walter Chirinos (PRIN) | 14 566 | 0.09 | ||
| Carlos Jaico (Perú Moderno) | 9 801 | 0.06 | ||
| Napoleón Becerra (Partido de los Trabajadores y Emprendedores) | 0 | 0.00 | ||
| Głosy puste (kategoria specjalna) | 2 372 895 | 11.77 | 118 396 | 0.60 |
| Głosy nieważne (kategoria specjalna) | 1 056 811 | 5.24 | 1 167 836 | 5.93 |
Frekwencja – I tura
Frekwencja – II tura
Uwagi
Keiko Fujimori zwyciężyła w niezwykle wyrównanej drugiej turze z Roberto Sánchezem. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.
Wybory prezydenckie 2021
| Głosy (I) | Procent (I) | Głosy (II) | Procent (II) | |
|---|---|---|---|---|
| Pedro Castillo (Perú Libre) | 2 724 752 | 18.92 | 8 836 380 | 50.13 |
| Keiko Fujimori (Fuerza Popular) | 1 930 762 | 13.41 | 8 792 117 | 49.87 |
| Rafael López Aliaga (Renovación Popular) | 1 692 279 | 11.75 | ||
| Hernando de Soto (Avanza País) | 1 674 201 | 11.63 | ||
| Yonhy Lescano (Acción Popular) | 1 306 288 | 9.07 | ||
| Verónika Mendoza (Juntos por el Perú) | 1 132 577 | 7.86 | ||
| César Acuña (Alianza para el Progreso) | 867 025 | 6.02 | ||
| George Forsyth (Victoria Nacional) | 814 516 | 5.66 | ||
| Daniel Urresti (Podemos Perú) | 812 721 | 5.64 | ||
| Julio Guzmán (Partido Morado) | 325 608 | 2.26 | ||
| Alberto Beingolea (Partido Popular Cristiano) | 286 447 | 1.99 | ||
| Daniel Salaverry (Somos Perú) | 240 234 | 1.67 | ||
| Ollanta Humala (Partido Nacionalista Peruano) | 230 831 | 1.60 | ||
| José Vega (Unión por el Perú) | 101 267 | 0.70 | ||
| Ciro Gálvez (Renacimiento Unido Nacional) | 89 376 | 0.62 | ||
| Marco Arana (Frente Amplio) | 65 300 | 0.45 | ||
| Rafael Santos (Perú Patria Segura) | 55 644 | 0.39 | ||
| Andrés Alcántara (Democracia Directa) | 50 802 | 0.35 | ||
| Głosy puste (kategoria specjalna) | 2 190 059 | 12.36 | 121 489 | 0.64 |
| Głosy nieważne (kategoria specjalna) | 1 123 027 | 6.34 | 1 106 816 | 5.87 |
Frekwencja – I tura
Frekwencja – II tura
Uwagi
Pedro Castillo pokonał Keiko Fujimori różnicą 44 263 głosów. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.
Wybory prezydenckie 2016
| Głosy (I) | Procent (I) | Głosy (II) | Procent (II) | |
|---|---|---|---|---|
| Keiko Fujimori (Fuerza Popular) | 6 115 073 | 39.86 | 8 555 880 | 49.88 |
| Pedro Pablo Kuczynski (Peruanos por el Kambio) | 3 228 661 | 21.05 | 8 596 937 | 50.12 |
| Verónika Mendoza (Frente Amplio) | 2 874 940 | 18.74 | ||
| Alfredo Barnechea (Acción Popular) | 1 069 360 | 6.97 | ||
| Alan García (Alianza Popular) | 894 278 | 5.83 | ||
| Gregorio Santos (Democracia Directa) | 613 173 | 4.00 | ||
| Fernando Olivera (Frente Esperanza) | 203 103 | 1.32 | ||
| Alejandro Toledo (Perú Posible) | 200 012 | 1.30 | ||
| Miguel Hilario (Progresando Perú) | 75 870 | 0.49 | ||
| Ántero Flores-Aráoz (Orden) | 65 673 | 0.43 |
Frekwencja – I tura
Frekwencja – II tura
Uwagi
Pedro Pablo Kuczynski wygrał drugą turę przewagą 41 057 głosów. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.
Wybory prezydenckie 2011
| Głosy (I) | Procent (I) | Głosy (II) | Procent (II) | |
|---|---|---|---|---|
| Ollanta Humala (Gana Perú) | 4 643 064 | 31.70 | 7 937 704 | 51.45 |
| Keiko Fujimori (Fuerza 2011) | 3 449 595 | 23.55 | 7 490 647 | 48.55 |
| Pedro Pablo Kuczynski (Alianza por el Gran Cambio) | 2 711 450 | 18.51 | ||
| Alejandro Toledo (Alianza Perú Posible) | 2 289 561 | 15.63 | ||
| Luis Castañeda Lossio (Alianza Solidaridad Nacional) | 1 440 143 | 9.83 | ||
| José Ñique de la Puente (Fonavistas del Perú) | 37 011 | 0.25 | ||
| Ricardo Noriega (Despertar Nacional) | 21 574 | 0.15 | ||
| Rafael Belaúnde Aubry (Adelante) | 17 301 | 0.12 | ||
| Juliana Reymer (Fuerza Nacional) | 16 831 | 0.11 | ||
| Humberto Pinazo (Justicia, Tecnología, Ecología) | 11 275 | 0.08 | ||
| Manuel Rodríguez Cuadros (Fuerza Social) | 9 358 | 0.06 |
Frekwencja – I tura
Frekwencja – II tura
Uwagi
Ollanta Humala zwyciężył w drugiej turze z Keiko Fujimori. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.
Wybory prezydenckie 2006
| Głosy (I) | Procent (I) | Głosy (II) | Procent (II) | |
|---|---|---|---|---|
| Ollanta Humala (Unión por el Perú) | 3 758 258 | 30.62 | 6 270 080 | 47.37 |
| Alan García (Partido Aprista Peruano) | 2 985 858 | 24.32 | 6 965 017 | 52.63 |
| Lourdes Flores (Unidad Nacional) | 2 923 280 | 23.81 | ||
| Martha Chávez (Alianza por el Futuro) | 912 420 | 7.43 | ||
| Valentín Paniagua (Frente de Centro) | 706 156 | 5.75 | ||
| Humberto Lay (Restauración Nacional) | 537 564 | 4.38 | ||
| Susana Villarán (Concertación Descentralista) | 76 106 | 0.62 | ||
| Jaime Salinas (Justicia Nacional) | 65 636 | 0.53 | ||
| Javier Diez Canseco (Partido Socialista) | 60 955 | 0.50 | ||
| Natale Amprimo (Alianza para el Progreso) | 49 332 | 0.40 | ||
| Pedro Koechlin von Stein (Con Fuerza Perú) | 38 212 | 0.31 | ||
| Alberto Moreno (Movimiento Nueva Izquierda) | 33 918 | 0.28 | ||
| Alberto Borea (Fuerza Democrática) | 24 584 | 0.20 | ||
| Ulises Humala (Avanza País) | 24 518 | 0.20 | ||
| Ciro Gálvez (Renacimiento Andino) | 22 892 | 0.19 | ||
| Javier Espinoza (Progresemos Perú) | 13 965 | 0.11 | ||
| José Cardó Guarderas (Reconstrucción Democrática) | 11 925 | 0.10 | ||
| Ántero Asto (Resurgimiento Peruano) | 10 857 | 0.09 | ||
| Ricardo Wong (Y se Llama Perú) | 10 539 | 0.09 | ||
| Luis Guerrero (Perú Ahora) | 8 410 | 0.07 |
Frekwencja – I tura
Frekwencja – II tura
Uwagi
Alan García, drugi w pierwszej turze, zwyciężył w dogrywce nad Ollantą Humalą. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.
Wybory prezydenckie 2001
| Głosy (I) | Procent (I) | Głosy (II) | Procent (II) | |
|---|---|---|---|---|
| Alejandro Toledo (Perú Posible) | 3 871 167 | 36.51 | 5 548 556 | 53.08 |
| Alan García (Partido Aprista Peruano) | 2 732 857 | 25.78 | 4 904 929 | 46.92 |
| Lourdes Flores (Unidad Nacional) | 2 576 653 | 24.30 | ||
| Fernando Olivera (Frente Independiente Moralizador) | 1 044 207 | 9.85 | ||
| Carlos Boloña (Solución Popular) | 179 243 | 1.69 | ||
| Ciro Gálvez (Renacimiento Andino) | 85 436 | 0.81 | ||
| Marco Arrunátegui (Proyecto País) | 79 077 | 0.75 | ||
| Ricardo Noriega (Todos por la Victoria) | 33 080 | 0.31 |
Frekwencja – I tura
Frekwencja – II tura
Uwagi
Przedterminowe wybory po upadku Fujimoriego wygrał Alejandro Toledo. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.
Wybory prezydenckie 2000
| Głosy (I) | Procent (I) | Głosy (II) | Procent (II) | |
|---|---|---|---|---|
| Alberto Fujimori (Perú 2000) | 5 528 568 | 49.87 | 6 041 685 | 74.33 |
| Alejandro Toledo (Perú Posible) | 4 460 895 | 40.24 | 2 086 215 | 25.67 |
| Alberto Andrade (Somos Perú) | 333 048 | 3.00 | ||
| Federico Salas (Avancemos) | 247 054 | 2.23 | ||
| Luis Castañeda Lossio (Solidaridad Nacional) | 199 814 | 1.80 | ||
| Abel Salinas (Partido Aprista Peruano) | 153 319 | 1.38 | ||
| Ezequiel Ataucusi Gamonal (FREPAP) | 80 106 | 0.72 | ||
| Víctor Andrés García Belaúnde (Acción Popular) | 46 523 | 0.42 | ||
| Máximo San Román (Unión por el Perú) | 36 543 | 0.33 |
Frekwencja – I tura
Frekwencja – II tura
Uwagi
Alejandro Toledo zbojkotował drugą turę, ale pozostał na karcie. Wynik zapewnił Alberto Fujimoriemu trzecią kadencję; proces był szeroko kwestionowany, a jego rządy upadły kilka miesięcy później. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.
Wybory prezydenckie 1995
| Głosy (I) | Procent (I) | |
|---|---|---|
| Alberto Fujimori (Cambio 90–Nueva Mayoría) | 4 798 515 | 64.42 |
| Javier Pérez de Cuéllar (Unión por el Perú) | 1 624 566 | 21.81 |
| Mercedes Cabanillas (Partido Aprista Peruano) | 306 108 | 4.11 |
| Alejandro Toledo (CODE–País Posible) | 241 598 | 3.24 |
| Ricardo Belmont (Movimiento Cívico Nacional OBRAS) | 192 261 | 2.58 |
| Raúl Diez Canseco (Acción Popular) | 122 383 | 1.64 |
| Ezequiel Ataucusi (FREPAP) | 57 556 | 0.77 |
| Agustín Haya de la Torre (Izquierda Unida) | 42 686 | 0.57 |
| Luis Cáceres Velásquez (FRENATRACA) | 25 017 | 0.34 |
| Sixtilio Dalmau (Movimiento Nuevo Perú) | 9 999 | 0.13 |
| Víctor Echegaray (Partido Reformista del Perú) | 9 105 | 0.12 |
| Edmundo Inga (Alternativa Perú Puma) | 7 006 | 0.09 |
| Miguel Campos (Paz y Desarrollo) | 6 337 | 0.09 |
| Carlos Cruz (Frente Independiente de Reconciliación Nacional) | 5 249 | 0.07 |
Frekwencja
Uwagi
Alberto Fujimori uzyskał reelekcję w pierwszych wyborach na podstawie konstytucji z 1993 r.
Wybory prezydenckie 1990
| Głosy (I) | Procent (I) | Głosy (II) | Procent (II) | |
|---|---|---|---|---|
| Mario Vargas Llosa (Frente Democrático) | 2 163 323 | 32.57 | 2 708 291 | 37.62 |
| Alberto Fujimori (Cambio 90) | 1 932 208 | 29.09 | 4 489 897 | 62.38 |
| Luis Alva Castro (Partido Aprista Peruano) | 1 494 231 | 22.50 | ||
| Henry Pease (Izquierda Unida) | 544 889 | 8.20 | ||
| Alfonso Barrantes (Izquierda Socialista) | 315 038 | 4.74 | ||
| Roger Cáceres (FRENATRACA) | 86 418 | 1.30 | ||
| Ezequiel Ataucusi Gamonal (FREPAP) | 73 974 | 1.11 | ||
| Dora Narrea (Unión Nacional Odriísta) | 21 962 | 0.33 | ||
| Nicolás de Piérola Balta (Unión Democrática) | 9 541 | 0.14 |
Frekwencja – I tura
Frekwencja – II tura
Uwagi
Pierwsza w historii Peru druga tura: Alberto Fujimori odrobił stratę do Mario Vargasa Llosy i wygrał zdecydowanie. Pola II tury przy kandydatach, którzy w niej nie uczestniczyli, celowo pozostawiono puste.
Wybory prezydenckie 1985
| Głosy (I) | Procent (I) | |
|---|---|---|
| Alan García (Partido Aprista Peruano) | 3 457 030 | 53.11 |
| Alfonso Barrantes Lingán (Izquierda Unida) | 1 606 914 | 24.69 |
| Luis Bedoya Reyes (Convergencia Democrática) | 773 705 | 11.89 |
| Javier Alva Orlandini (Acción Popular) | 472 627 | 7.26 |
| Roger Cáceres Velásquez (Izquierda Nacionalista) | 91 986 | 1.41 |
| Francisco Morales Bermúdez (Frente Democrático de Unidad Nacional) | 54 560 | 0.84 |
| Jorge Campos Arredondo (Partido Nacional Progresista) | 26 757 | 0.41 |
| Carlos Enrique Fernández Chacón (Partido Socialista de los Trabajadores) | 15 607 | 0.24 |
| Peter Uculmana (Movimiento Nacional 7 de Junio) | 10 020 | 0.15 |
Frekwencja
Uwagi
Alan García został pierwszym kandydatem APRA wybranym na prezydenta Peru. Alfonso Barrantes wycofał się przed przewidzianą drugą turą, dlatego García został ogłoszony zwycięzcą bez dogrywki.
Wybory prezydenckie 1980
| Głosy (I) | Procent (I) | |
|---|---|---|
| Fernando Belaúnde Terry (Acción Popular) | 1 793 190 | 44.93 |
| Armando Villanueva (Partido Aprista Peruano) | 1 087 188 | 27.24 |
| Luis Bedoya Reyes (Partido Popular Cristiano) | 382 547 | 9.58 |
| Hugo Blanco (Partido Revolucionario de los Trabajadores) | 160 713 | 4.03 |
| Horacio Zevallos Galdós (Unión de Izquierda Revolucionaria) | 134 321 | 3.37 |
| Leonidas Rodríguez Figueroa (Izquierda Unida) | 116 890 | 2.93 |
| Carlos Malpica Santisteban (Unidad Democrático Popular) | 98 452 | 2.47 |
| Roger Cáceres Velásquez (FRENATRACA) | 81 647 | 2.05 |
| Genaro Ledesma Izquieta (FOCEP) | 60 853 | 1.52 |
| Carlos Carrillo Smith (Unión Nacional) | 18 170 | 0.46 |
| Javier Tantaleán Vanini (Organización Política de la Revolución Peruana) | 17 737 | 0.44 |
| Gustavo Mohme Llona (Acción Política Socialista) | 11 607 | 0.29 |
| Alejandro Tudela Garland (Movimiento Democrático Pradista) | 9 875 | 0.25 |
| Waldo Fernández Durán (Partido de Avance e Integración Social) | 9 350 | 0.23 |
| Luciano Castillo Colonna (Partido Socialista del Perú) | 8 714 | 0.22 |
Frekwencja
Uwagi
Pierwsze wybory prezydenckie po dwunastu latach rządów wojskowych; zwyciężył obalony w 1968 r. Fernando Belaúnde Terry.
Wybory prezydenckie 1963
| Głosy (I) | Procent (I) | |
|---|---|---|
| Fernando Belaúnde Terry (Akcja Ludowa–Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna) | 708 662 | 39.05 |
| Víctor Raúl Haya de la Torre (Peruwiańska Partia Apristowska) | 623 501 | 34.36 |
| Manuel A. Odría (Odriistowska Unia Narodowa) | 463 085 | 25.52 |
| Mario Samamé Boggio (Unia Ludowa) | 19 320 | 1.06 |
Frekwencja
Uwagi
Powtórzone wybory po unieważnieniu głosowania z 1962 r. wygrał Fernando Belaúnde Terry.
Wybory prezydenckie 1962 – unieważnione
| Głosy | Poparcie | |
|---|---|---|
| Víctor Raúl Haya de la Torre (Peruwiańska Partia Apristowska) | 557 007 | 32.97 |
| Fernando Belaúnde Terry (Akcja Ludowa) | 544 180 | 32.21 |
| Manuel A. Odría (Odriistowska Unia Narodowa) | 480 378 | 28.43 |
| Héctor Cornejo Chávez (Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna) | 48 792 | 2.89 |
| César Pando Egúsquiza (Front Wyzwolenia Narodowego) | 33 341 | 1.97 |
| Luciano Castillo Colonna (Socjalistyczna Partia Peru) | 16 658 | 0.99 |
| Alberto Ruiz Eldredge (Postępowy Ruch Społeczny) | 9 202 | 0.54 |
Frekwencja
Uwagi
Wybory nie wyłoniły kandydata z wymaganym poparciem, a ich wyniki zostały unieważnione po przewrocie wojskowym. Żaden z kandydatów nie objął urzędu.
Wybory prezydenckie 1956
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Manuel Prado Ugarteche (Demokratyczny Ruch Prado) | 567 713 | 45.48 |
| Fernando Belaúnde Terry (Front Młodzieży Demokratycznej) | 457 966 | 36.69 |
| Hernando de Lavalle y García (Zjednoczenie Narodowe–Porozumienie Demokratyczne) | 222 619 | 17.83 |
Frekwencja
Uwagi
Manuel Prado Ugarteche wygrał wybory i rozpoczął drugą kadencję prezydencką.
Wybory prezydenckie 1950
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Manuel A. Odría (Partia Odnowy) | 550 779 | 100.00 |
| Ernesto Montagne (Liga Demokratyczna) – kandydatura unieważniona | — |
Frekwencja
Uwagi
Manuel A. Odría był jedynym dopuszczonym kandydatem i uzyskał 100% głosów ważnych. Kandydatura Ernesta Montagne została unieważniona przed głosowaniem; w tabeli zachowano ją jako pozycję informacyjną.
Wybory prezydenckie 1945
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| José Luis Bustamante y Rivero (Narodowy Front Demokratyczny) | 305 590 | 66.97 |
| Eloy G. Ureta (Unia Rewolucyjna) | 150 720 | 33.03 |
Frekwencja
Uwagi
José Luis Bustamante y Rivero wygrał wybory jako kandydat Narodowego Frontu Demokratycznego.
Wybory prezydenckie 1939
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Manuel Prado Ugarteche (Koncentracja Narodowa) | 262 971 | 77.53 |
| José Quesada Larrea (Front Patriotyczny) | 76 222 | 22.47 |
Frekwencja
Uwagi
Manuel Prado Ugarteche wygrał wybory przeprowadzone pod rządami Óscara R. Benavidesa.
Wybory prezydenckie 1936
| Głosy częściowe | Poparcie częściowe | |
|---|---|---|
| Luis A. Eguiguren (Partia Socjaldemokratyczna) | 76 042 | 35.96 |
| Luis A. Flores (Unia Rewolucyjna) | 57 838 | 27.35 |
| Jorge Prado Ugarteche (Front Narodowy) | 46 773 | 22.12 |
| Manuel Vicente Villarán (niezależny) | 30 803 | 14.57 |
Frekwencja
Uwagi
Liczenie przerwano, gdy prowadził Luis A. Eguiguren, a Kongres unieważnił całe wybory. Tabela przedstawia nieostateczny stan podliczenia; żaden kandydat nie objął urzędu.
Wybory prezydenckie 1931
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Luis Miguel Sánchez Cerro (Unia Rewolucyjna) | 152 149 | 50.75 |
| Víctor Raúl Haya de la Torre (Peruwiańska Partia Apristowska) | 106 088 | 35.38 |
| José María de la Jara y Ureta (Partia Decentralistyczna) | 21 950 | 7.32 |
| Arturo F. Osores Cabrera (Odnowiona Partia Konstytucyjna) | 19 640 | 6.55 |
Frekwencja
Uwagi
Pierwsze wybory przeprowadzone przez nowo utworzony Jurado Nacional de Elecciones; zwyciężył Luis Miguel Sánchez Cerro.
Wybory prezydenckie 1929
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Augusto B. Leguía (Demokratyczna Partia Reformistyczna) | — | 100.00 |
Frekwencja
Uwagi
Augusto B. Leguía był jedynym kandydatem w wyborach przeprowadzonych pod koniec jego autorytarnych rządów.
Wybory prezydenckie 1924
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Augusto B. Leguía (Demokratyczna Partia Reformistyczna) | — | 100.00 |
Frekwencja
Uwagi
Augusto B. Leguía był jedynym kandydatem; wybory przeprowadzono w warunkach jego autorytarnych rządów.
Wybory prezydenckie 1919
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Augusto B. Leguía (niezależny) | 122 736 | 62.34 |
| Ántero Aspíllaga (Partia Cywilna) | 64 936 | 32.98 |
| José Carlos Bernales (niezależny) | 6 038 | 3.07 |
| Isaías de Piérola (Partia Demokratyczna) | 3 167 | 1.61 |
Frekwencja
Uwagi
Augusto B. Leguía przejął władzę w wyniku przewrotu przed zakończeniem kadencji poprzednika, a później Zgromadzenie Narodowe zatwierdziło jego wybór.
Wybory prezydenckie 1915
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| José Pardo y Barreda (Partia Cywilna) | 131 289 | 90.90 |
| Carlos de Piérola (Partia Demokratyczna) | 13 151 | 9.10 |
Frekwencja
Uwagi
José Pardo y Barreda powrócił na urząd prezydenta po okresie politycznego kryzysu.
Wybory prezydenckie 1912
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Guillermo Billinghurst (niezależny) | — | — |
| Ántero Aspíllaga (Partia Cywilna) | — | — |
Frekwencja
Uwagi
Pierwotne wybory powszechne unieważniono z powodu niespełnienia wymogu udziału jednej trzeciej elektoratu. Następnie Kongres wybrał Guillermo Billinghursta; porównywalnego podziału głosów nie opublikowano.
Wybory prezydenckie 1908
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Augusto B. Leguía (Partia Cywilna) | 133 732 | 100.00 |
Frekwencja
Uwagi
Augusto B. Leguía był jedynym kandydatem; znaczna część oddanych kart była pusta albo nieważna.
Wybory prezydenckie 1904
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| José Pardo y Barreda (Partia Cywilna) | 96 430 | 100.00 |
Frekwencja
Uwagi
José Pardo y Barreda był jedynym kandydatem.
Wybory prezydenckie 1903
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Manuel Candamo (Partia Cywilna) | 92 798 | 100.00 |
Frekwencja
Uwagi
Manuel Candamo był jedynym kandydatem.
Wybory prezydenckie 1899
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Eduardo López de Romaña (koalicja Partii Cywilnej i Partii Demokratycznej) | 55 918 | 96.52 |
| Manuel Candamo (niezależny) | 1 337 | 2.31 |
| Manuel González Prada (Unia Narodowa) | 549 | 0.95 |
| Guillermo Billinghurst (niezależny) | 129 | 0.22 |
Frekwencja
Uwagi
Eduardo López de Romaña wygrał jako wspólny kandydat civilistów i demokratów.
Wybory prezydenckie 1895
| GŁOSY ELEKTORSKIE | |
|---|---|
| Nicolás de Piérola (Koalicja Narodowa) | 4 150 |
Frekwencja
Uwagi
Nicolás de Piérola był jedynym kandydatem koalicji, która zwyciężyła po wojnie domowej.
Wybory prezydenckie 1894
| GŁOSY ELEKTORSKIE | |
|---|---|
| Andrés A. Cáceres (Partia Konstytucyjna) | 4 539 |
Frekwencja
Uwagi
Andrés A. Cáceres był jedynym kandydatem. Kontestowany wybór doprowadził do wojny domowej i jego obalenia w 1895 r.
Wybory prezydenckie 1890
| GŁOSY ELEKTORSKIE | |
|---|---|
| Remigio Morales Bermúdez (Partia Konstytucyjna) | 2 899 |
| Francisco Rosas (Partia Cywilna) | 1 315 |
| Manuel González Prada (niezależny) | 52 |
Frekwencja
Uwagi
Remigio Morales Bermúdez zwyciężył jako kandydat Partii Konstytucyjnej.
Wybory prezydenckie 1886
| GŁOSY ELEKTORSKIE | |
|---|---|
| Andrés A. Cáceres (Partia Konstytucyjna) | 3 645 |
Frekwencja
Uwagi
Andrés A. Cáceres był jedynym kandydatem w pierwszych wyborach po wojnie o Pacyfik.
Wybory prezydenckie 1876
| GŁOSY ELEKTORSKIE | |
|---|---|
| Mariano Ignacio Prado (Partia Cywilna) | 3 418 |
| Lizardo Montero (niezależny) | 136 |
Frekwencja
Uwagi
Były to wybory pośrednie: liczby w tabeli oznaczają głosy kolegium elektorów, a nie głosy całej ludności.
Wybory prezydenckie 1872
| GŁOSY ELEKTORSKIE | |
|---|---|
| Manuel Pardo (Partia Cywilna) | 2 692 |
| José Rufino Echenique (niezależny) | 1 071 |
| Manuel Toribio Ureta (niezależny) | 885 |
Frekwencja
Uwagi
Wybory były pośrednie. Manuel Pardo został pierwszym cywilnym prezydentem Peru; źródła historyczne podają niejednolite zestawienia głosów elektorów.
Wybory prezydenckie 1868
| GŁOSY ELEKTORSKIE | |
|---|---|
| José Balta (niezależny) | 3 168 |
| Manuel Costas Arce (niezależny) | 384 |
| Manuel Toribio Ureta (niezależny) | 153 |
| Pozostałe głosy elektorów (nieujęte imiennie w zestawieniu) | 159 |
Frekwencja
Uwagi
Wybory były pośrednie; tabela przedstawia opublikowane głosy kolegium elektorów.
Wybory prezydenckie 1866
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Mariano Ignacio Prado (wojskowy) | 199 499 | 97.40 |
| Pozostali kandydaci (łącznie) | 5 319 | 2.60 |
Frekwencja
Uwagi
Wybory kontrolowane przez rząd miały charakter pośredni; 23 nominalnych przeciwników ujęto łącznie jako pozostałych kandydatów.
Wybory prezydenckie 1862
| GŁOSY ELEKTORSKIE | |
|---|---|
| Miguel de San Román (wojskowy) | 1 938 |
| Juan Antonio Pezet (wojskowy) | 550 |
| Juan Manuel del Mar (niezależny) | 264 |
Frekwencja
Uwagi
Wybory przeprowadzono pośrednio przez kolegia elektorów.
Wybory prezydenckie 1858
| GŁOSY ELEKTORSKIE | |
|---|---|
| Ramón Castilla (wojskowy) | 1 580 |
| José Miguel Medina (liberał) | 484 |
Frekwencja
Uwagi
Wybory przeprowadzono pośrednio przez kolegia elektorów.
Wybory prezydenckie 1851
| GŁOSY ELEKTORSKIE | |
|---|---|
| José Rufino Echenique (wojskowy) | 1 571 |
| Manuel Ignacio de Vivanco (niezależny) | 390 |
| Domingo Elías (Club Progresista) | 255 |
| Antonio Gutiérrez de la Fuente (wojskowy) | 105 |
| Miguel de San Román (wojskowy) | 96 |
| Pedro Pablo Bermúdez (wojskowy) | 34 |
Frekwencja
Uwagi
Wybory przeprowadzono pośrednio przez kolegia elektorów.
Wybory prezydenckie 1845
| GŁOSY ELEKTORSKIE | |
|---|---|
| Ramón Castilla (wojskowy) | 1 184 |
| Domingo Elías (cywilny) | 184 |
Frekwencja
Uwagi
Wybory przeprowadzono pośrednio przez kolegia elektorów.
Wybory prezydenckie 1840
| < | Głosy elektorskie |
|---|---|
| Agustín Gamarra (wojskowy) | 60 |
| Manuel Ignacio de Vivanco (wojskowy) | 3 |
Frekwencja
Uwagi
Wybory przeprowadzono pośrednio; tabela przedstawia głosy elektorów.
Wybory prezydenckie 1833
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| Luis José de Orbegoso (wojskowy, poparcie liberałów) | 47 | 55.90 |
| Pedro Pablo Bermúdez (wojskowy, zwolennicy Gamarry) | 36 | 42.80 |
| Domingo Nieto (wojskowy) | 1 | 1.30 |
Frekwencja
Uwagi
Po braku rozstrzygnięcia w procedurze pośredniej prezydenta wybrała Konwencja Narodowa; tabela przedstawia głosy jej członków.
Wybory prezydenckie 1829
| Głosy elektorskie | |
|---|---|
| Agustín Gamarra (wojskowy) | 948 |
Frekwencja
Uwagi
Pierwszy wybór prezydenta w procedurze opartej na kolegiach elektorów; Agustín Gamarra był jedynym kandydatem.
Wybory prezydenckie 1827
| Głosy | Procent | |
|---|---|---|
| José de La Mar (wojskowy) | 58 | 66.70 |
| Andrés de Santa Cruz (wojskowy) | 29 | 33.30 |
Frekwencja
Uwagi
Pierwszego prezydenta konstytucyjnego wybrał Kongres; tabela przedstawia głosy deputowanych, a nie wynik głosowania powszechnego.
System wyborczy
Po reformie konstytucyjnej przywrócono parlament dwuizbowy. Senatorów i deputowanych wybrano proporcjonalnie w wielomandatowych okręgach.