Wybory / Szwajcaria
Wybory parlamentarne 2023
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP/UDC) | 27.93 | 62 | +9 |
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP/PS) | 18.27 | 41 | +2 |
| FDP.Liberalni (FDP/PLR) | 14.25 | 28 | -1 |
| Centrum (Die Mitte / Le Centre) | 14.06 | 29 | +1 |
| Partia Zielonych Szwajcarii (GPS/PES) | 9.78 | 23 | -5 |
| Partia Zielono-Liberalna (GLP/PVL) | 7.55 | 10 | -6 |
| Ewangelicka Partia Ludowa (EVP/PEV) | 2.03 | 2 | -1 |
| Federalna Unia Demokratyczna (EDU/UDF) | 1.23 | 2 | +1 |
| Ruch Obywateli Genewy (MCG) | 0.00 | 2 | +2 |
| Liga z Ticino (Lega) | 0.00 | 1 | =0 |
| Pozostałe | 4.90 | 0 | -2 |
Frekwencja
Próg wyborczy
Wybory parlamentarne 2019
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 25.59 | 53 | -12 |
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 16.84 | 39 | -4 |
| FDP.Liberałowie (FDP) | 15.11 | 29 | -4 |
| Partia Zielonych Szwajcarii (GPS) | 13.24 | 28 | +17 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP/PDC) | 11.38 | 25 | -2 |
| Partia Zielono-Liberalna (GLP) | 7.80 | 16 | +9 |
| Konserwatywno-Demokratyczna Partia Szwajcarii (BDP) | 2.47 | 3 | -4 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 2.08 | 3 | +1 |
| Unia Federalno-Demokratyczna Szwajcarii (EDU) | 1.05 | 1 | +1 |
| Partia Pracy – solidaritéS (PdA–solidaritéS) | 1.05 | 2 | +1 |
| Liga Ticino (Lega) | 0.75 | 1 | -1 |
| Pozostałe | 2.64 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Rada Narodowa liczy 200 mandatów. Każdy kanton ma zagwarantowany co najmniej 1 mandat, a pozostałe rozdziela się proporcjonalnie do liczby ludności. Od wyborów 2015 podział 200 mandatów między kantony jest ustalany na nowo przed każdymi wyborami, na podstawie rejestrowych danych ludnościowych z roku następującego po poprzednich wyborach.
Wybory parlamentarne 2015
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 29.43 | 65 | +11 |
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 18.86 | 43 | -3 |
| FDP.Liberałowie (FDP) | 16.39 | 33 | +3 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP/PDC) | 11.61 | 27 | -1 |
| Partia Zielonych Szwajcarii (GPS) | 7.06 | 11 | -4 |
| Partia Zielono-Liberalna (GLP) | 4.63 | 7 | -5 |
| Konserwatywno-Demokratyczna Partia Szwajcarii (BDP) | 4.11 | 7 | -2 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 1.90 | 2 | =0 |
| Liga Ticino (Lega) | 0.99 | 2 | =0 |
| Partia Pracy (PdA) | 0.81 | 1 | +1 |
| Chrześcijańsko-Społeczna Partia Obwalden (CSP-OW) | 0.40 | 1 | =0 |
| Ruch Obywateli Genewy (MCG) | 0.32 | 1 | =0 |
| Pozostałe | 3.49 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Rada Narodowa liczy 200 mandatów. Każdy kanton ma zagwarantowany co najmniej 1 mandat, a pozostałe rozdziela się proporcjonalnie do liczby ludności. Od wyborów 2015 podział 200 mandatów między kantony jest ustalany na nowo przed każdymi wyborami, na podstawie rejestrowych danych ludnościowych z roku następującego po poprzednich wyborach.
Uwagi
Pierwsze wybory, przed którymi 200 mandatów rozdzielono między kantony według nowego, czteroletniego cyklu opartego na rejestrowych danych ludnościowych zamiast na dawnym dziesięcioletnim spisie powszechnym.
Wybory parlamentarne 2011
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 26.60 | 54 | -8 |
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 18.70 | 46 | +3 |
| FDP.Liberałowie (FDP) | 15.10 | 30 | -5 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP/PDC) | 12.30 | 28 | -3 |
| Partia Zielonych Szwajcarii (GPS) | 8.40 | 15 | -5 |
| Partia Zielono-Liberalna (GLP) | 5.40 | 12 | +9 |
| Konserwatywno-Demokratyczna Partia Szwajcarii (BDP) | 5.40 | 9 | — |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 2.00 | 2 | =0 |
| Liga Ticino (Lega) | 0.80 | 2 | +1 |
| Ruch Obywateli Genewy (MCG) | 0.40 | 1 | +1 |
| Chrześcijańsko-Społeczna Partia Obwalden (CSP-OW) | 0.40 | 1 | +1 |
| Pozostałe | 4.50 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Wybory parlamentarne 2007
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 28.90 | 62 | +7 |
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 19.50 | 43 | -9 |
| Radykałowie-Demokraci / Wolna Partia Demokratyczna Szwajcarii (FDP) | 15.80 | 31 | -5 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP/PDC) | 14.50 | 31 | +3 |
| Partia Zielonych Szwajcarii (GPS) | 9.60 | 20 | +7 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 2.40 | 2 | -1 |
| Partia Liberalna Szwajcarii (LPS) | 1.90 | 4 | =0 |
| Partia Zielono-Liberalna (GLP) | 1.40 | 3 | — |
| Unia Federalno-Demokratyczna Szwajcarii (EDU) | 1.30 | 1 | -1 |
| Partia Pracy (PdA) | 0.70 | 1 | -1 |
| Liga Ticino (Lega) | 0.60 | 1 | =0 |
| Partia Chrześcijańsko-Społeczna (CSP) | 0.40 | 1 | =0 |
| Pozostałe | 3.00 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Wybory parlamentarne 2003
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 26.68 | 55 | +11 |
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 23.33 | 52 | +1 |
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 17.34 | 36 | -7 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP) | 14.35 | 28 | -7 |
| Partia Zielonych Szwajcarii (GPS) | 7.43 | 13 | +5 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 2.28 | 3 | =0 |
| Partia Liberalna Szwajcarii (LPS) | 2.18 | 4 | -2 |
| Federalna Unia Demokratyczna Szwajcarii (EDU) | 1.26 | 2 | +1 |
| Szwajcarscy Demokraci (SD) | 0.96 | 1 | =0 |
| Partia Pracy Szwajcarii (PdA) | 0.69 | 2 | =0 |
| Feministki i Zieloni | 0.53 | 1 | =0 |
| solidaritéS | 0.50 | 1 | =0 |
| Chrześcijańska Partia Społeczna (CSP) | 0.36 | 1 | =0 |
| Liga Ticino (Lega) | 0.35 | 1 | -1 |
| Pozostałe | 1.76 | 0 | -1 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Wybory parlamentarne 1999
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 22.6 | 44 | +15 |
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 22.5 | 51 | -3 |
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 19.9 | 43 | -2 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP) | 15.8 | 35 | +1 |
| Partia Zielonych Szwajcarii (GPS) | 5.0 | 8 | =0 |
| Partia Liberalna Szwajcarii (LPS) | 2.2 | 6 | -1 |
| Szwajcarscy Demokraci (SD) | 1.8 | 1 | -2 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 1.8 | 3 | +1 |
| Federalna Unia Demokratyczna Szwajcarii (EDU) | 1.2 | 1 | =0 |
| Partia Pracy Szwajcarii (PdA) | 1.0 | 2 | -1 |
| Liga Ticino (Lega) | 0.9 | 2 | +1 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 0.7 | 1 | -2 |
| solidaritéS | 0.5 | 1 | — |
| Chrześcijańska Partia Społeczna (CSP) | 0.4 | 1 | =0 |
| Feministki i Zieloni | 0.3 | 1 | -1 |
| Pozostałe | 3.4 | 0 | -7 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Wybory parlamentarne 1995
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 21.79 | 54 | +13 |
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 20.18 | 45 | +1 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP) | 16.79 | 34 | -1 |
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 14.90 | 29 | +4 |
| Partia Zielonych Szwajcarii (GPS) | 5.04 | 8 | -6 |
| Partia Wolności Szwajcarii (FPS) | 3.97 | 7 | -1 |
| Szwajcarscy Demokraci (SD) | 3.13 | 3 | -2 |
| Partia Liberalna Szwajcarii (LPS) | 2.69 | 7 | -3 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 1.83 | 3 | -2 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 1.79 | 2 | -1 |
| Feministki i Zieloni | 1.47 | 2 | +1 |
| Federalna Unia Demokratyczna Szwajcarii (EDU) | 1.30 | 1 | =0 |
| Partia Pracy Szwajcarii (PdA) | 1.20 | 3 | +1 |
| Liga Ticino (Lega) | 0.94 | 1 | -1 |
| Chrześcijańska Partia Społeczna (CSP) | 0.30 | 1 | =0 |
| Pozostałe | 2.68 | 0 | -4 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Wybory parlamentarne 1991
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 21.0 | 44 | -7 |
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 18.5 | 41 | =0 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP) | 18.0 | 35 | -7 |
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 14.9 | 25 | =0 |
| Partia Zielonych Szwajcarii (GPS) | 6.1 | 14 | +5 |
| Partia Motorystów Szwajcarii | 5.1 | 8 | +6 |
| Szwajcarscy Demokraci (SD) | 3.4 | 5 | +2 |
| Partia Liberalna Szwajcarii (LPS) | 3.0 | 10 | +1 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 2.8 | 5 | -3 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 1.9 | 3 | =0 |
| Liga Ticino (Lega) | 1.4 | 2 | — |
| Federalna Unia Demokratyczna Szwajcarii (EDU) | 1.0 | 1 | +1 |
| Partia Pracy Szwajcarii (PdA) | 0.8 | 2 | +1 |
| Socjaliści Unitarni | 0.6 | 1 | =0 |
| Chrześcijańska Partia Społeczna (CSP) | 0.4 | 1 | +1 |
| Entente | 0.3 | 1 | +1 |
| FraP! | 0.3 | 1 | +1 |
| Komitet Herberta Maedera (KHM) | 0.3 | 1 | =0 |
| Pozostałe | 0.5 | 0 | -5 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Uwagi
Pierwsze wybory do Rady Narodowej po obniżeniu federalnego wieku wyborczego z 20 do 18 lat.
Wybory parlamentarne 1987
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 22.9 | 51 | -3 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP) | 19.6 | 42 | =0 |
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 18.4 | 41 | -6 |
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 11.0 | 25 | +2 |
| Partia Zielonych Szwajcarii (GPS) | 4.9 | 9 | +6 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 4.2 | 8 | =0 |
| Zielony Sojusz | 4.0 | 4 | +1 |
| Partia Liberalna Szwajcarii (LPS) | 2.7 | 9 | +1 |
| Partia Motorystów Szwajcarii | 2.6 | 2 | — |
| Akcja Narodowa przeciwko Przeobczeniu Narodu i Ojczyzny | 2.5 | 3 | -1 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 1.9 | 3 | =0 |
| Partia Pracy Szwajcarii (PdA) | 0.8 | 1 | =0 |
| Autonomiczni Socjaliści (Ticino) | 0.6 | 1 | =0 |
| Komitet Herberta Maedera (KHM) | 0.3 | 1 | =0 |
| Pozostałe | 3.6 | 0 | -2 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Wybory parlamentarne 1983
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 23.33 | 54 | +3 |
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 22.84 | 47 | -4 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP) | 20.22 | 42 | -2 |
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 11.08 | 23 | =0 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 3.99 | 8 | =0 |
| Akcja Narodowa (NA) | 2.94 | 4 | +2 |
| Partia Liberalna Szwajcarii (LPS) | 2.82 | 8 | =0 |
| Wolna Lista | 2.54 | 1 | — |
| Szwajcarskie Organizacje Postępowe (POCH) | 2.23 | 3 | +1 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 2.08 | 3 | =0 |
| Federacja Szwajcarskich Partii Zielonych (GPS) | 1.89 | 3 | +2 |
| Partia Pracy Szwajcarii (PdA) | 0.89 | 1 | -2 |
| Ruch Republikański | 0.52 | 1 | =0 |
| Autonomiczna Partia Socjalistyczna | 0.51 | 1 | =0 |
| Niezależni – Komitet „Herbert Maeder do Rady Narodowej” | 0.30 | 1 | — |
| Pozostałe | 0.00 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Wybory parlamentarne 1979
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 24.44 | 51 | -4 |
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 24.01 | 51 | +4 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP) | 21.29 | 44 | -2 |
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 11.60 | 23 | +2 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 4.07 | 8 | -3 |
| Partia Liberalna Szwajcarii (LPS) | 2.80 | 8 | +2 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 2.22 | 3 | =0 |
| Partia Pracy Szwajcarii (PdA) | 2.08 | 3 | -1 |
| Szwajcarskie Organizacje Postępowe (POCH) | 1.70 | 2 | +2 |
| Akcja Narodowa (NA) | 1.32 | 2 | =0 |
| Ruch Republikański | 0.63 | 1 | -3 |
| Partia Zielonych (GPS) | 0.63 | 1 | +1 |
| Ententa Jurajska | 0.46 | 1 | — |
| Autonomiczna Partia Socjalistyczna | 0.44 | 1 | =0 |
| Jedność Jurajska | 0.41 | 1 | — |
| Pozostałe | 1.46 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Wybory parlamentarne 1975
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 24.87 | 55 | +9 |
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 22.21 | 47 | -2 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP) | 21.09 | 46 | +2 |
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 9.94 | 21 | -2 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 6.07 | 11 | -2 |
| Ruch Republikański | 2.96 | 4 | -3 |
| Akcja Narodowa (NA) | 2.47 | 2 | -2 |
| Partia Liberalna Szwajcarii (LPS) | 2.45 | 6 | =0 |
| Partia Pracy Szwajcarii (PdA) | 2.37 | 4 | -1 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 1.97 | 3 | =0 |
| Autonomiczna Partia Socjalistyczna | 0.35 | 1 | +1 |
| Pozostałe | 3.26 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Wybory parlamentarne 1971
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 22.90 | 46 | -4 |
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 21.70 | 49 | =0 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa Szwajcarii (CVP) | 20.44 | 44 | -1 |
| Szwajcarska Partia Ludowa (SVP) | 11.07 | 23 | -1 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 7.63 | 13 | -3 |
| Ruch Republikański | 4.25 | 7 | +7 |
| Akcja Narodowa (NA) | 3.20 | 4 | +3 |
| Partia Pracy Szwajcarii (PdA) | 2.58 | 5 | =0 |
| Partia Liberalna Szwajcarii (LPS) | 2.19 | 6 | =0 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 2.15 | 3 | =0 |
| Niezależna Partia Społeczno-Chrześcijańska | 0.30 | 2 | — |
| Pozostałe | 1.74 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Uwagi
Pierwsze wybory federalne, w których kobiety miały czynne i bierne prawo wyborcze na poziomie federalnym, po przyjęciu prawa wyborczego kobiet w referendum z lutego 1971 r.
Wybory parlamentarne 1967
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 23.53 | 50 | -3 |
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 23.15 | 49 | -2 |
| Konserwatywna Chrześcijańsko-Społeczna Partia | 22.05 | 45 | -3 |
| Partia Rolników, Rzemieślników i Niezależnych | 11.03 | 21 | -1 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 9.05 | 16 | +6 |
| Partia Pracy Szwajcarii (PdA) | 2.89 | 5 | +1 |
| Partia Liberalna Szwajcarii (LPS) | 2.34 | 6 | =0 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 1.58 | 3 | +1 |
| Grupa Społeczno-Polityczna | 1.44 | 3 | -1 |
| Akcja Narodowa (NA) | 0.63 | 1 | — |
| Niezależni – Lista Dellberga | 2.14 | 1 | — |
| Pozostałe | 0.00 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Wybory parlamentarne 1963
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 26.62 | 53 | +2 |
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 23.94 | 51 | =0 |
| Konserwatywno-Chrześcijańsko-Społeczna Partia Szwajcarii | 23.41 | 48 | +1 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 11.35 | 22 | -1 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 5.01 | 10 | =0 |
| Unia Liberalno-Demokratyczna | 2.24 | 6 | +1 |
| Szwajcarska Partia Pracy | 2.19 | 4 | +1 |
| Grupa Społeczno-Polityczna | 1.77 | 4 | =0 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 1.63 | 2 | =0 |
| Pozostałe | 1.83 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od wyborów 1963 Rada Narodowa liczy stałe 200 mandatów. Mandaty te rozdziela się między kantony proporcjonalnie do ich ludności, przy zagwarantowanym minimum 1 mandatu dla każdego kantonu. Do wyborów 2011 podział mandatów między kantony był aktualizowany na podstawie wyników okresowych federalnych spisów ludności.
Uwagi
Po zmianie konstytucyjnej z 1962 r. po raz pierwszy zastosowano stałą liczbę 200 mandatów w Radzie Narodowej.
Wybory parlamentarne 1959
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 26.38 | 51 | -2 |
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 23.67 | 51 | +1 |
| Konserwatywno-Chrześcijańsko-Społeczna Partia Szwajcarii | 23.32 | 47 | =0 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 11.56 | 23 | +1 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 5.50 | 10 | =0 |
| Szwajcarska Partia Pracy | 2.68 | 3 | -1 |
| Partia Liberalno-Demokratyczna | 2.33 | 5 | =0 |
| Grupa Społeczno-Polityczna | 2.15 | 4 | =0 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 1.43 | 2 | +1 |
| Pozostałe | 0.96 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Liczbę mandatów przypadających kantonom nadal uzależniano od liczby ludności, lecz od reformy z 1950 r. stosowano wskaźnik 1 mandat na 24 000 mieszkańców. Kadencja trwała 4 lata.
Wybory parlamentarne 1955
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 27.02 | 53 | +4 |
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 23.30 | 50 | -1 |
| Konserwatywna Partia Ludowa | 23.17 | 47 | -1 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 12.08 | 22 | -1 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 5.48 | 10 | =0 |
| Szwajcarska Partia Pracy | 2.57 | 4 | -1 |
| Partia Liberalno-Demokratyczna | 2.22 | 5 | =0 |
| Grupa Społeczno-Polityczna | 2.15 | 4 | =0 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 1.08 | 1 | =0 |
| Liberalno-Socjalistyczna Partia | 0.36 | 0 | +1 |
| Pozostałe | 0.58 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Liczbę mandatów przypadających kantonom nadal uzależniano od liczby ludności, lecz od reformy z 1950 r. stosowano wskaźnik 1 mandat na 24 000 mieszkańców. Kadencja trwała 4 lata.
Wybory parlamentarne 1951
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 25.99 | 49 | +1 |
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 23.99 | 51 | -1 |
| Konserwatywna Partia Ludowa | 22.53 | 48 | +4 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 12.57 | 23 | +2 |
| Związek Niezależnych (LdU) | 5.11 | 10 | +2 |
| Szwajcarska Partia Pracy | 2.67 | 5 | -2 |
| Partia Liberalno-Demokratyczna | 2.58 | 5 | -2 |
| Grupa Społeczno-Polityczna | 2.25 | 4 | -1 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 0.99 | 1 | =0 |
| Liberalno-Socjalistyczna Partia | 0.85 | 0 | -1 |
| Pozostałe | 0.48 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Liczbę mandatów przypadających kantonom nadal uzależniano od liczby ludności, lecz od reformy z 1950 r. stosowano wskaźnik 1 mandat na 24 000 mieszkańców. Kadencja trwała 4 lata.
Uwagi
Były to pierwsze wybory po podwyższeniu wskaźnika reprezentacji do 1 mandatu na 24 000 mieszkańców, co ograniczało dalszy wzrost liczby deputowanych.
Wybory parlamentarne 1947
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Socjaldemokratyczna Szwajcarii (SP) | 26.20 | 48 | -8 |
| Wolnodemokratyczna Partia Szwajcarii (FDP) | 22.96 | 52 | +5 |
| Konserwatywna Partia Ludowa | 21.16 | 44 | +1 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 12.08 | 21 | -1 |
| Szwajcarska Partia Pracy | 5.14 | 7 | — |
| Związek Niezależnych (LdU) | 4.42 | 8 | +1 |
| Partia Liberalno-Demokratyczna | 3.18 | 7 | -1 |
| Grupa Społeczno-Polityczna | 2.93 | 5 | =0 |
| Ewangelicka Partia Ludowa Szwajcarii (EVP) | 0.94 | 1 | =0 |
| Liberalno-Socjalistyczna Partia | 0.48 | 1 | +1 |
| Pozostałe | 0.51 | 0 | -2 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od 1931 kadencja Rady Narodowej trwa 4 lata. W tym okresie liczbę mandatów przypadających kantonom ustalano według liczby ludności przy podwyższonym wskaźniku 1 mandat na 22 000 mieszkańców.
Wybory parlamentarne 1943
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 28.6 | 56 | +13 |
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 22.5 | 47 | -5 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa (CVP) | 21.2 | 44 | -1 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 13.4 | 29 | -3 |
| Partia Liberalno-Demokratyczna (LDP) | 5.6 | 8 | -1 |
| Partia Demokratyczna | 3.8 | 5 | -1 |
| Pozostałe | 4.9 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od 1931 kadencja Rady Narodowej trwa 4 lata. W tym okresie liczbę mandatów przypadających kantonom ustalano według liczby ludności przy podwyższonym wskaźniku 1 mandat na 22 000 mieszkańców.
Wybory parlamentarne 1939
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 25.4 | 52 | +3 |
| Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa (CVP) | 22.4 | 45 | +3 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 19.7 | 43 | -7 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 15.0 | 32 | +1 |
| Partia Liberalno-Demokratyczna (LDP) | 5.8 | 9 | -1 |
| Pozostałe | 11.7 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od 1931 kadencja Rady Narodowej trwa 4 lata. W tym okresie liczbę mandatów przypadających kantonom ustalano według liczby ludności przy podwyższonym wskaźniku 1 mandat na 22 000 mieszkańców.
Wybory parlamentarne 1935
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 24.6 | 49 | -2 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 23.3 | 50 | +7 |
| Chrześcijańsko-demokratyczna Partia Ludowa | 22.5 | 42 | +1 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 14.1 | 31 | +3 |
| Pozostałe | 15.5 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od 1931 kadencja Rady Narodowej trwa 4 lata. W tym okresie liczbę mandatów przypadających kantonom ustalano według liczby ludności przy podwyższonym wskaźniku 1 mandat na 22 000 mieszkańców.
Wybory parlamentarne 1931
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 27.2 | 51 | -9 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 24.7 | 43 | +4 |
| Chrześcijańsko-demokratyczna Partia Ludowa | 20.7 | 41 | -1 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 13.7 | 30 | +3 |
| Pozostałe | 13.7 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Od 1931 kadencja Rady Narodowej trwa 4 lata. W tym okresie liczbę mandatów przypadających kantonom ustalano według liczby ludności przy podwyższonym wskaźniku 1 mandat na 22 000 mieszkańców.
Uwagi
Po referendum z 1931 r. kadencję Rady Narodowej wydłużono z 3 do 4 lat. Jednocześnie podwyższono wskaźnik reprezentacji z 1 mandatu na 20 000 mieszkańców do 1 mandatu na 22 000 mieszkańców.
Wybory parlamentarne 1928
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 27.36 | 50 | +1 |
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 27.36 | 58 | -2 |
| Konserwatywna Partia Ludowa | 21.44 | 46 | +4 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 15.78 | 31 | +1 |
| Partia Liberalno-Demokratyczna (LDP) | 2.95 | 6 | -1 |
| Partia Komunistyczna | 1.84 | 2 | -1 |
| Grupa Demokratyczna | 1.75 | 3 | -2 |
| Unia Obrony Gospodarczej | 0.82 | 1 | =0 |
| Ewangelicka Partia Ludowa (EVP) | 0.70 | 1 | =0 |
| Pozostałe | 0.00 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. W tym okresie liczba członków Rady Narodowej nie była jeszcze stała: mandaty rozdzielano między kantony według liczby ludności przy wskaźniku 1 mandat na 20 000 mieszkańców. Kadencja Rady Narodowej trwała 3 lata.
Wybory parlamentarne 1925
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 27.77 | 60 | =0 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 25.85 | 49 | +6 |
| Konserwatywna Partia Ludowa | 20.91 | 42 | -2 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 15.26 | 30 | -4 |
| Partia Liberalno-Demokratyczna (LDP) | 2.99 | 7 | -3 |
| Grupa Demokratyczna | 2.20 | 5 | +2 |
| Partia Komunistyczna | 2.00 | 3 | +1 |
| Unia Obrony Gospodarczej | 1.84 | 1 | — |
| Ewangelicka Partia Ludowa (EVP) | 0.93 | 1 | =0 |
| Pozostałe | 0.28 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. W tym okresie liczba członków Rady Narodowej nie była jeszcze stała: mandaty rozdzielano między kantony według liczby ludności przy wskaźniku 1 mandat na 20 000 mieszkańców. Kadencja Rady Narodowej trwała 3 lata.
Wybory parlamentarne 1922
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 28.34 | 60 | =0 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 23.28 | 43 | +2 |
| Konserwatywna Partia Ludowa | 20.95 | 44 | +3 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 16.12 | 34 | +4 |
| Partia Liberalno-Demokratyczna (LDP) | 3.95 | 10 | +1 |
| Grupa Demokratyczna | 2.06 | 3 | -1 |
| Partia Komunistyczna | 1.83 | 2 | — |
| Narodowa Partia Postępowa | 1.19 | 1 | — |
| Ewangelicka Partia Ludowa (EVP) | 0.86 | 1 | =0 |
| Pozostałe | 1.42 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. W tym okresie liczba członków Rady Narodowej nie była jeszcze stała: mandaty rozdzielano między kantony według liczby ludności przy wskaźniku 1 mandat na 20 000 mieszkańców. Kadencja Rady Narodowej trwała 3 lata.
Wybory parlamentarne 1919
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Wolni Demokraci (FDP) | 28.85 | 60 | -43 |
| Socjaldemokraci (SP) | 23.46 | 41 | +21 |
| Chrześcijańscy Demokraci | 20.97 | 41 | -1 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 15.33 | 30 | +26 |
| Liberałowie | 3.81 | 9 | -3 |
| Unia Grütli | 2.75 | 2 | — |
| Młodzi Radykałowie | 2.05 | 1 | +1 |
| Grupa Demokratyczna | 1.96 | 4 | -3 |
| Ewangelicka Partia Ludowa (EVP) | 0.81 | 1 | +1 |
| Pozostałe | 0.00 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. W tym okresie liczba członków Rady Narodowej nie była jeszcze stała: mandaty rozdzielano między kantony według liczby ludności przy wskaźniku 1 mandat na 20 000 mieszkańców. Kadencja Rady Narodowej trwała 3 lata.
Uwagi
Pierwsze wybory do Rady Narodowej przeprowadzone proporcjonalnie. Zmianę systemu zatwierdzono w referendum w 1918 r.; wybory 1919 zostały przyspieszone o rok, aby nowy system zastosować bez czekania do końca zwykłej kadencji.
Wybory parlamentarne 1917
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 40.84 | 103 | -9 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 30.77 | 20 | +2 |
| Konserwatywna Partia Ludowa | 16.46 | 42 | +5 |
| Partia Liberalno-Demokratyczna (LDP) | 4.89 | 12 | -4 |
| Partia Chłopów, Rzemieślników i Niezależnych (BGB) | 3.78 | 4 | +3 |
| Grupa Demokratyczna | 3.27 | 7 | +3 |
| Niezależni | 0.01 | 1 | +1 |
| Pozostałe | 0.00 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1914
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 56.15 | 112 | -3 |
| Konserwatywna Partia Ludowa | 21.06 | 37 | -1 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 10.05 | 19 | +3 |
| Partia Liberalno-Demokratyczna (LDP) | 7.39 | 15 | +2 |
| Ruch Agrarny | 2.68 | 1 | — |
| Grupa Demokratyczna | 2.67 | 4 | -2 |
| Stowarzyszenie Demokratyczno-Gospodarcze | 0.00 | 1 | — |
| Pozostałe | 0.00 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1911
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 49.47 | 115 | +10 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 19.97 | 15 | +8 |
| Katolicka Partia Ludowa | 19.14 | 38 | +4 |
| Centrum Liberalne | 6.75 | 14 | -2 |
| Grupa Demokratyczna | 3.15 | 6 | +1 |
| Partia Okręgu Nadreńskiego | 1.53 | 1 | — |
| Pozostałe | 0.00 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1908
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 50.91 | 105 | +1 |
| Katolicka Partia Ludowa | 20.52 | 34 | -1 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 17.58 | 7 | +5 |
| Centrum Liberalne | 5.93 | 16 | -3 |
| Grupa Demokratyczna | 3.62 | 5 | -1 |
| Pozostałe | 1.44 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1905
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 49.25 | 104 | +4 |
| Katolicka Partia Ludowa | 22.51 | 35 | =0 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 14.66 | 2 | -5 |
| Centrum Liberalne | 6.72 | 19 | -1 |
| Grupa Demokratyczna | 4.38 | 6 | +2 |
| Berneńska Partia Ludowa | 2.49 | 1 | =0 |
| Pozostałe | 0.00 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1902
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 50.39 | 100 | +16 |
| Katolicka Partia Ludowa | 23.09 | 35 | +3 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 12.60 | 7 | +3 |
| Centrum Liberalne | 8.58 | 20 | =0 |
| Grupa Demokratyczna | 3.70 | 4 | -3 |
| Berneńska Partia Ludowa | 1.65 | 1 | — |
| Pozostałe | 0.00 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1899
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 49.69 | 84 | -2 |
| Katolicka Partia Ludowa | 20.84 | 32 | +2 |
| Centrum Liberalne | 14.04 | 20 | -3 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 9.62 | 4 | +3 |
| Grupa Demokratyczna | 4.88 | 7 | =0 |
| Pozostałe | 0.92 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1896
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Partia Wolnodemokratyczna (FDP) | 48.73 | 86 | +12 |
| Katolicka Partia Ludowa | 23.01 | 30 | +1 |
| Centrum Liberalne | 14.54 | 23 | -4 |
| Partia Socjaldemokratyczna (SP) | 6.81 | 1 | =0 |
| Grupa Demokratyczna | 5.37 | 7 | -9 |
| Pozostałe | 1.55 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1893
| Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|
| Radykałowie (FDP) | 87 | +3 |
| Katolicka Partia Konserwatywna | 28 | -2 |
| Demokraci | 11 | -1 |
| Socjaldemokraci (SP) | 0 | =0 |
| Niezależni | 1 | +1 |
| Pozostałe | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1890
| Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|
| Radykałowie (FDP) | 84 | -6 |
| Katolicka Partia Konserwatywna | 30 | +3 |
| Demokraci | 12 | +2 |
| Niezależni | 1 | +1 |
| Pozostałe | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1887
| Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|
| Radykałowie (FDP) | 90 | +5 |
| Katolicka Partia Konserwatywna | 27 | -3 |
| Demokraci | 10 | -2 |
| Pozostałe | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1884
| Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|
| Radykałowie (FDP) | 85 | +2 |
| Katolicka Partia Konserwatywna | 30 | +1 |
| Demokraci | 12 | -1 |
| Pozostałe | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1881
| Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|
| Radykałowie (FDP) | 83 | +4 |
| Katolicka Partia Konserwatywna | 29 | +1 |
| Demokraci | 13 | -2 |
| Pozostałe | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1878
| Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|
| Radykałowie (FDP) | 79 | +6 |
| Katolicka Partia Konserwatywna | 28 | -3 |
| Demokraci | 15 | -2 |
| Pozostałe | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1875
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Lewica radykalna | 38.2 | 63 | +3 |
| Centrum liberalne | 25.7 | 33 | +3 |
| Prawica katolicka | 17.9 | 22 | -5 |
| Lewica demokratyczna | 11.7 | 15 | =0 |
| Prawica ewangelicka | 4.8 | 2 | -1 |
| Niezależni | 1.6 | 0 | =0 |
| Pozostałe | 0.1 | 0 | — |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1872
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Lewica radykalna | 35.2 | 60 | +4 |
| Centrum liberalne | 25.6 | 30 | +7 |
| Prawica katolicka | 21.1 | 27 | -4 |
| Lewica demokratyczna | 12.5 | 15 | =0 |
| Prawica ewangelicka | 4.1 | 3 | =0 |
| Niezależni | 1.5 | 0 | =0 |
| Pozostałe | 0.0 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1869
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Lewica radykalna | 37.46 | 55 | +2 |
| Centrum liberalne | 29.73 | 31 | -8 |
| Lewica demokratyczna | 15.13 | 14 | +3 |
| Prawica katolicka | 14.08 | 24 | +3 |
| Prawica ewangelicka | 2.88 | 3 | -1 |
| Dysydenci lewicy radykalnej | 0.72 | 1 | -1 |
| Pozostałe | 0.00 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1866
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Lewica radykalna | 39.6 | 53 | -6 |
| Centrum liberalne | 28.4 | 39 | +2 |
| Prawica katolicka | 17.0 | 21 | =0 |
| Lewica demokratyczna | 10.5 | 11 | +5 |
| Prawica ewangelicka | 2.9 | 4 | -1 |
| Niezależni | 1.6 | 0 | =0 |
| Pozostałe | 0.0 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1863
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Lewica radykalna | 44.1 | 59 | -5 |
| Centrum liberalne | 23.8 | 37 | -1 |
| Prawica katolicka | 19.0 | 21 | +5 |
| Lewica demokratyczna | 6.7 | 6 | +5 |
| Prawica ewangelicka | 4.6 | 5 | +2 |
| Niezależni | 1.8 | 0 | =0 |
| Pozostałe | 0.0 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1860
| Procent | Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|---|
| Lewica radykalna | 51.46 | 60 | -20 |
| Centrum liberalne | 23.10 | 38 | +23 |
| Prawica katolicka | 15.83 | 16 | -4 |
| Prawica ewangelicka | 5.21 | 3 | -2 |
| Lewica demokratyczna | 3.09 | 1 | +1 |
| Dysydenci lewicy radykalnej | 1.32 | 2 | — |
| Pozostałe | 0.00 | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1857
| Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|
| Radykałowie (FDP) | 80 | -3 |
| Prawica katolicka | 20 | +6 |
| Centrum liberalne | 15 | -5 |
| Prawica ewangelicka | 5 | +2 |
| Lewica demokratyczna | 0 | =0 |
| Pozostałe | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1854
| Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|
| Radykałowie (FDP) | 83 | +6 |
| Centrum liberalne | 20 | -3 |
| Prawica katolicka | 14 | -2 |
| Prawica ewangelicka | 3 | -1 |
| Lewica demokratyczna | 0 | =0 |
| Pozostałe | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1851
| Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|
| Radykałowie (FDP) | 77 | -7 |
| Centrum liberalne | 23 | +4 |
| Prawica katolicka | 16 | +2 |
| Prawica ewangelicka | 4 | +1 |
| Lewica demokratyczna | 0 | =0 |
| Pozostałe | 0 | =0 |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy (Majorz), ujednolicony federalną ustawą wyborczą z 1850 r. Kraj dzielono na okręgi wyborcze wybierające jednego lub kilku deputowanych; wyborca miał tyle głosów, ile mandatów obsadzano w jego okręgu. W I i II głosowaniu kandydat musiał uzyskać bezwzględną większość ważnych głosów, a jeżeli nadal pozostawały nieobsadzone mandaty, w III głosowaniu wystarczała większość względna. Nie obowiązywał procentowy próg wyborczy. Liczbę mandatów Rady Narodowej nadal wyznaczano zasadniczo według liczby ludności – 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Wybory parlamentarne 1848
| Mandaty | Zmiana | |
|---|---|---|
| Radykałowie (FDP) | 84 | — |
| Centrum liberalne | 19 | — |
| Prawica katolicka | 14 | — |
| Prawica ewangelicka | 3 | — |
| Pozostałe | 0 | — |
Frekwencja
Próg wyborczy
System wyborczy
System większościowy, ale bez jednolitej federalnej ordynacji. Szwajcarię podzielono na 52 okręgi wyborcze, a szczegółowe reguły pozostawiono w dużej mierze kantonom. W zależności od kantonu stosowano bezwzględną albo względną większość, czasem z dodatkowym quorum; jeżeli mandatów nie udało się obsadzić od razu, przeprowadzano kolejne głosowania. W sześciu kantonach Landsgemeinde wybór odbywał się na zgromadzeniu ludowym. Liczbę mandatów Rady Narodowej ustalono według zasady 1 mandat na 20 000 mieszkańców, przy co najmniej 1 mandacie dla kantonu.
Uwagi
Były to pierwsze wybory do Rady Narodowej nowo utworzonego państwa federalnego. Nie istniała jeszcze jednolita federalna ustawa wyborcza, dlatego termin głosowania i część reguł różniły się między kantonami.
System wyborczy
Każdy kanton stanowi osobny okręg wyborczy. W kantonach mających co najmniej 2 mandaty stosuje się proporcjonalny system listowy. Wyborca ma tyle głosów, ile mandatów przypada jego kantonowi: może skreślać kandydatów, wpisać tego samego kandydata maksymalnie dwa razy (kumulowanie) oraz przenosić kandydatów z innych list (panachage). Puste miejsca na karcie z oznaczeniem listy są liczone jako dodatkowe głosy listy. Mandaty pomiędzy listy rozdziela się metodą Hagenbacha-Bischoffa; dozwolone są również połączenia list (Listenverbindungen), które w pierwszym etapie traktuje się jak jedną listę, a następnie dzieli uzyskane mandaty między listy składowe. W kantonach mających tylko 1 mandat nie stosuje się proporcjonalności: mandat otrzymuje kandydat z największą liczbą głosów w systemie większościowym. Nie istnieje formalny ogólnokrajowy próg wyborczy. Rada Narodowa liczy 200 mandatów. Każdy kanton ma zagwarantowany co najmniej 1 mandat, a pozostałe rozdziela się proporcjonalnie do liczby ludności. Od wyborów 2015 podział 200 mandatów między kantony jest ustalany na nowo przed każdymi wyborami, na podstawie rejestrowych danych ludnościowych z roku następującego po poprzednich wyborach.